Westbroek: Een kwestie van appreciatie (Algemeen Dagblad)

Een politieke hadjememaar of de vleesgeworden integriteit. Henk Westbroek, voorman van de partij Leefbaar Utrecht, is omstreden. Wars van compromissen, wat grof in de mond, niets en niemand ontziend. Die stijl bezorgt zijn partij volgens de een de dood, volgens de ander de gladiolen.

Utrecht – D66 pleegt politieke corruptie, in de ingeslapen, stoffige raad heerst de arrogantie van de macht, de enige aardige politici zitten in Zuilen Vooruit, de politiek viert feestjes op kosten van de gemeenschap.

Aldus Henk Westbroek over zijn collega-politici. Vliegen vangen met stroop is hem vreemd. En dat in kringen waar gewoonlijk elk woord op een goudschaaltje wordt gewogen.

De zanger-diskjockey-kroegbaas zit daar niet mee. Veel Utrechters vinden het prachtig, zijn geschop tegen heilige huisjes van in hun ogen ingedutte en eigenzinnige politici. Vanuit het niets werd Leefbaar Utrecht bij de  verkiezingen de grootste partij. De stadspolitiek kijkt met argusogen naar dat lucratieve gebrek aan diplomatie. ‘Westbroek heeft een radioprogramma, wij niet. Hij moet wel beseffen dat het raads- en bestuurswerk erg taai is’, merkt D66 zuur op.

Westbroek partij, tegenstander van een vrije busbaan en van een grote recunstructie van Hoog Catharijne en omgeving, blijft buiten de college-besprekingen. De rest voelt niets voor uitvoering van de verkiezingsbelofte van Leefbaar Utrecht: een referendum over beide peperdure projecten. Daarom stapte Westbroeks partij woensdagavond boos uit het overleg.

Dan boekt Leefbaar Hilversum, spectaculair tot onverwachte hoogten gestegen, meer successen. Onder leiding van Jan Nagel kwam de partij met 14 van de 37 raadszetels als grootste uit de bus. Ze voert de onderhandelingen met VVD en
PvdA aan over de collegevorming. De partij, die zich vooral druk maakt over de bereikbaarheid van Hilversum en geldverspilling door de gemeente, werd vier jaar geleden nipt eerste. De overige partijen hielden haar echter buiten
de coalitie.

Nagel is ervan overtuigd dat Leefbaar Utrecht hetzelfde succesverhaal te  wachten staat. ‘Het is duidelijk dat ook in Utrecht de gevestigde partijen hun verlies niet kunnen verkroppen. Heel dom om de winnaar te weren, want die krijgt alle gelegenheid in de oppositie duidelijk te maken wat de alternatieven zijn. Zo’n rol is de welbespraakte Westbroek op het lijf geschreven. De  Utrechters zullen het als onrechtvaardig en onsportief ervaren dat hij wordt geweerd. De frustatie daarover zakt niet weg, want al over twee jaar zijn er door de gemeentelijke herindeling nieuwe verkiezingen.’

De vrije jongen Westbroek, dikke vrienden met zijn partijvoorzitter, de grote Utrechtse kamerverhuurder Broos Schnetz, geniet ook het vertrouwen van Roel  van Duijn. ‘Hij wordt ten onrechte gezien als een wildeman’, zegt de Amsterdamse lijsttrekker van De Groenen, die Westbroek zijn lijst heeft laten duwen. ‘Zijn aanpak is verfrissend.’

Van Duijn wijt het aan de ‘regenteske houding’ van de overige partijen dat  Leefbaar Utrecht buiten de coalitie dreigt te vallen. ‘De pionnen van de  landelijke politiek kunnen het moeilijk verdragen dat een stadsbeweging, die directe democratie voorstaat, de bakens wil verzetten.’

VVD’er Henk Vonhoff, als oud-burgemeester van Utrecht, voormalig commissaris van de koningin in Groningen en ex-staatssecretaris gezegend met een indrukwekkende bestuurlijke staat van dienst, spreekt van een ‘uit de hand
gelopen hadjememaarsituatie’. ‘Westbroeks toonsoort levert geen bijdrage aan een behoorlijk bestuurlijk klimaat. Als iedereen zo van leer trok, zou het een janboel worden.’ Geschop tegen heilige huisjes kan Vonhoff niet bekoren. ‘Dat prees men vroeger ook in de Boerenpartij’. Een verfrissend geluid neemt Vonhoff niet waar, wel  ‘een aaneenschakeling van platitudes. Een kwestie van appreciatie.’

Ver komt Leefbaar Utrecht er volgens hem niet mee. Hij verwacht dat de kiezer het afstraft als de partij buiten het college blijft. En een ‘one-issuepartij’, die om ‚‚n punt de besprekingen verlaat, verdient volgens hem ook niet beter. ‘Aan kreten heb je weinig’, aldus Vonhoff, ‘gemeentepolitiek is moeizaam  compromissen bevechten.’ Dat laatste vindt ook Ton Planken, media-adviseur. ‘Als hij nu geen  compromissen sluit en buiten het college blijft, zodat hij zijn doelen niet kan
verwezenlijken, zal de kiezer dat niet begrijpen.’ Persoonlijke aanvallen op politieke tegenstanders werken volgens Planken als een boemerang.

Diskjockey Jack Spijkerman denkt niet dat zijn VARA-collega ooit besmet zal raken door het diplomatieke virus. ‘Gelukkig niet. Veel te weinig mensen trekken hun klep open. Ik heb liever dat Bolkestein en Wiegel hun geblaat staken. Nee, Westbroek moet zichzelf niet verloochenen. Laat hem maar lekker rotzooien in de raad.’

De partijleider zelf benadrukt dat hij het best goed meent. ‘Ik noem de dingen bij de naam. Ik beledig niet, maar maak grapjes. En op Vonhoff ben ik niet boos hoor. Ik doe nooit onaardig tegen walrussen.’

bron: Algemeen Dagblad, Gerard Rigter, 20 maart 1998

Reageer hierop