Een dag uit het leven van Henk Westbroek (Nieuwblad vh Noorden)

Henk Westbroek is als zanger, diskjockey, kroegbaas en politicus een uitermate drukbezet man. Deze week was extra hectisch, omdat de 47-jarige Utrechter zijn vierde solo-cd ‘De Hemel’ op de markt bracht. De promotie van de plaat heeft tijdelijk de hoogste prioriteit. Verslaggever Martin Groenewold wierp zich één dag op tot Westbroeks privéchauffeur en doet hieronder zijn verhaal.

Dinsdag, 10.13 uur: De verhuisdozen voor de deur en de stapel cd’s achter het glas maken duidelijk dat ik aan het juiste adres ben. Henk Westbroek, vriendin Julia en dochter Chris zijn onlangs verhuisd en hebben de boel nog niet helemaal op orde. Twee minuten voor de afgesproken tijd bel ik aan. Een handeling die ik nog enkele malen zal moeten herhalen voordat er een reactie komt. Manager Tijs Hofman had me daar al voor gewaarschuwd. “Henk heeft gisteren een lange fractievergadering gehad”, zei hij, “en ligt waarschijnlijk nog in z’n bed als je aanbelt.”

Dat valt mee. Als na een paar minuten alsnog de deur wordt geopend, staat Henk Westbroek in z’n blootje voor me. De druppels op zijn lijf en de handdoek om zijn middel maken duidelijk dat hij rechtstreeks onder de douche vandaan komt.
“Goeiemorgen. Rechtsaf, koffie”, is zijn enige commentaar. Hij wijst richting de keuken.

10.22: Henk Westbroek heeft zich inmiddels aangekleed, maar een kam heeft hij -gezien zijn warrige haardos- nog niet gevonden. Na de koffie drukt hij in de huiskamer zijn nieuwe album in de cd-speler. Het is een promotie-exemplaar, de
echte cd’s worden pas vanmiddag verwacht. “Morgen hebben we de officiële presentatie in Stairway to heaven (Westbroeks muziekcafé in Utrecht, mg)”, zegt de zanger. “Ik moet nog vier teksten uit m’n kop leren. Dat mòet; ik wil
niet afgaan voor een zaal vol bobo’s.”

Ondertussen zoekt Westbroek zijn spullen bij elkaar. Agenda, mobiele telefoon, kleren voor op het podium. Ze belanden bij elkaar in een plastic Albert Heijn-tas. Soms zingt Henk een tekstflard mee of geeft hij commentaar op een liedje. “Ha, ‘De Zon’, het meesterwerk van de plaat. Ach, d’r staan eigenlijk geen zwakke liedjes op. Wel heel verschillende.”

10.38: Vertrek richting Mediapark, Hilversum. Westbroek moet tussen twaalf en twee zijn radioprogramma ‘Denk aan Henk’ presenteren. Doet hij vier keer in de week. Het gesprek komt op gisteravond. De fractievergadering van Leefbaar
Utrecht liep weer ‘ns uit. “Om elf uur ging het gemeentehuis dicht, daarna hebben we discussie in het café voortgezet. Het was een uur of twee toen ik eindelijk thuiskwam. Daarna heb ik nog een pak stroopwafels opgegeten. Ken je dat, een stroopwafelkick?”

10.48: Even stoppen bij een tankstation tussen Utrecht en Hilversum. Vaste gewoonte, zegt Westbroek. “Ik koop hier elke dag twee ochtendkranten, omdat we ‘Denk aan Henk’ altijd beginnen met een paar actuele grappen. Straks gaan Anty (de productieleidster, mg) en ik even apart om ze te bedenken. Dat is de afgelopen jaren altijd goed gegaan.”

Gistermiddag, vertelt Henk, heeft hij alvast de tv-commercial voor de nieuwe cd opgenomen. Verkleed als Sinterklaas, met een hitsige Zwarte Piet naast zich. “Vooral de uitsmijter is goed geworden: ‘Piet, doe me nu eerst een peperneut!”. Nou ja, gisteren was het leuk in elk geval.”

11.22: Aankomst op het Mediapark, de plek waar talloze radio- en tv-programma’s worden gemaakt. Westbroek zorgt eerst voor koffie en neemt dan de mobiele telefoon ter hand. Manager Tijs Hofman wordt gebeld. “Zeg Tijs, kun jij de Dino’s vragen of ze de nieuwe teksten op groot formaat willen uitdraaien? Ik kom er niet aan toe om ze voor morgen uit m’n hoofd te leren.”

De ‘Dino’s’ zijn de mensen van Henks nieuwe platenmaatschappij, Dino Music. “Bij Mercury ben ik eruit geschopt wegens gebrek aan succes”, zegt Westbroek. “’Zelfs je naam is mooi’ was al twee weken uit en nog niet één keer op de radio gedraaid. Na m’n ontslag heeft ‘ie 41 weken lang in de top40 gestaan. Dat verzin je toch niet?”

Anty Bos en Henk zonderen zich inderdaad even af voor het doornemen van de ochtendkranten. Twee maal is er telefoon voor Henk.

11.42: Westbroek heeft zin in een broodje – z’n ontbijt -, maar het legertje van platenpluggers dat hem boven in de kantine zal opwachten trekt niet erg. “Dat is het ergste onderdeel van dit vak. Als ik nu naar boven ga, begint er gelijk weer iemand tegen me te zeiken over de nieuwe plaat van Astrid Seriese. Vooral dat dwergje, kom hoe heet ‘ie. Bah, wat een verschrikkelijk mannetje.”

Een kwartier later heeft de zanger zijn schroom overwonnen. Zo kort voor aanvang van zijn programma zal niemand hem lastigvallen.

12.06: Radioluisterend Nederland hoort de openings-jingle van ‘Denk aan Henk’ en de plaat die daarop volgt. De presentator loopt nog wat heen en weer in de controleruimte en spoedt zich pas op het laatste moment richting de microfoon. De afkondiging gaat routineus, de grappen rollen er gemakkelijk uit. Toch meldt hij zich even later wat onzeker bij Anty, technicus Syb en producer Hubert. “Was het wat?” Het trio stelt hem gerust.

12.25: Het spelletje ‘Wat is waar?’ leidt tot een stroom telefoontjes in de controleruimte. Anty beantwoordt de gesprekken, terwijl Henk met Hubert staat te lachen. Bloemenkweker Antonio Arts is de eerste deelnemer aan het spel. Een reserve-kandidaat wordt in de wachtstand gezet.

12.40: Gezucht in de controleruimte, omdat presentator Westbroek de bloemenkweker wel èrg lang aan de praat houdt. Henk willen alles weten over het broeien van tulpen, een vak waarvan hij nog nooit heeft gehoord. “Henk, kappen nu”, klinkt het regelmatig. Pas vijf minuten later is het gesprek daadwerkelijk voorbij.

Inmiddels zijn twee pluggers van platenmaatschappij Dino Music gearriveerd. Ze leveren de eerste doos cd’s af bij Henk Westbroek. De zanger bladert snel door het boekje van ‘De Hemel’ en constateert dat het er mooi uitziet. De aanwezigen krijgen grif een exemplaar uitgereikt.

12.59: Reclame en nieuws maken het voor Westbroek mogelijk om snel de gang naar de kantine te maken. “Ik haal elke dag de broodjes en salades”, zegt ‘ie. “Ik verdien verreweg het meeste, dus is het eerlijk als ik betaal.”

Terug in de studio is de eerste plaat van het tweede uur al gestart. Westbroek verdwijnt nog even naar het toilet voor ‘een kleinegrote boodschap’, “Effe één of twee doorstarten maken”, zegt hij tegen de technicus, die de luisteraars inderdaad opzadelt met nog eens acht minuten muziek. Westbroek constateert bij terugkomst dat de muziek vandaag te wensen overlaat. “Ze hebben ons veel saaie platen toebedeeld.”

13.40: Op verzoek van een briefschrijfster spreekt Henk een Sinterklaasgedicht in op een cassettebandje. Het tweede uur van ‘Denk aan Henk’ wordt hoofdzakelijk gevuld met muziek; er is voldoende tijd voor dit soort dingen. Om even voor twee uur zit de uitzending er op. Westbroek pakt zijn spullen bij elkaar en zegt zijn collega’s goeiedag. Morgen is Henk afwezig in verband met de cd-presentatie. Collega René Kind zal hem vervangen.

14.06: Vertrek naar Zeist. Henk wordt daar om kwart voor drie verwacht voor een interview op Radio M, het voormalige Radio Utrecht. In verband met de nieuwe plaat is dinsdag 16 november uitgeroepen tot ‘Westbroek Dag’. De zanger heeft helemaal geen zin in een vraaggesprek voor de radio. “Het is een reactionaire rotzender”, stelt hij. “Een stelletje rechtse
ballen. Ze hebben al eerder een special opgenomen. Echt slecht.”

Na de meest noodzakelijke telefoontjes gaat de leuning van de autostoel naar achteren. Met het nieuwe album in de cd-speler en de ogen gesloten probeert Henk zich alsnog de teksten eigen te maken die hij morgen moet kennen. Na enige tijd dommelt hij in.

14.45: Aankomst bij Radio M. Een aardige diskjockey zorgt voor koffie en begint al vrij vlot met het interview. Henk heeft aangekondigd dat hij uiterlijk tot kwart over drie tijd heeft. Daarna moet hij voor een theateroptreden naar Uden, Brabant. Zoals gebruikelijk zit Westbroek op de praatstoel. Het interview loopt ruim een kwartier uit; Radio M heeft ‘Zelfs je naam is mooi’ 750 keer gedraaid, reden voor de uitreiking van een heuse ‘award’.

Tijdens een aansluitend telefoonspelletje wordt een exemplaar van het nieuwe album vergeven. De winnares maakt de indruk dat ze per ongeluk het nummer van Radio M heeft gedraaid en nog nooit van Henk Westbroek heeft gehoord.

15.35: Op naar Uden, waar Henk Westbroek & Consorten vanavond zullen optreden in Theater Markant. De zanger pakt de kaart erbij om te zien waar het stadje eigenlijk ligt. Met het oog op de naderende spits wordt besloten over Arnhem te rijden.

De reis verloopt rustig, ondanks de plotseling hevige sneeuwval. Het gesprek gaat over politiek. “Noodzakelijk, maar absoluut niet leuk”, noemt Westbroek zijn werk in de Utrechtse gemeenteraad. “Ik heb geen enkele ambitie om actief de nationale politiek in te gaan.”

Opnieuw zakt Westbroek onderuit. De cd-speler speelt wederom ‘De Hemel’. “Nog een paar keer luisteren en de teksten zitten erin”, zegt hij.

16.49: Aankomst bij Theater Markant in Uden. Een al wat oudere medewerkster maakt de nog gesloten voordeur los en vraagt wat we moeten. “We komen een paar liedjes zingen”, is het eenvoudige antwoord. Met de mededeling dat we in het vervolg de artiesteningang moeten nemen, worden we binnengelaten. Henk moppert hardop: “Ach, het is niet iedereen gegeven om een goed humeur te hebben.”

De zes bandleden zijn al binnen en installeren hun apparatuur. De driekoppige crew is ‘s ochtends om elf uur al gearriveerd om de boel op te bouwen. De begroeting is vriendschappelijk; belevenissen van de dag worden vlot uitgewisseld. Aandachtig wordt de nieuwe cd bekeken, maar de muzikanten krijgen nog geen exemplaar mee naar
huis. Dat gebeurt morgen pas, bij de presentatie in Utrecht.

17.38: Soundcheck. De band probeert ‘De Hemel’ en ‘Als je weer verliefd wordt’, twee liedjes van het nieuwe album. Bandleider René Meister, tevens componist van de nummers, is niet tevreden over de koortjes. Met name de partij van bassist Werner is volgens hem vals. Henk ziet wel een lichtpuntje: “Jongens, ik heb geen enkele tekstfout gemaakt.”
De nummers worden nog enkele malen geoefend. Als ook de technici tevreden zijn zit de soundcheck erop.

18.32: Henk Westbroek & Consorten zijn op zoek naar een geschikte gelegenheid om een hapje te eten. Inmiddels heeft ook manager Tijs Hofman zich bij het gezelschap gevoegd. Uden blijkt op dinsdagavond zo goed als uitgestorven. Alleen de McDonald’s en eetcafé Janssen & Jansen zijn open. Gekozen wordt voor de laatste optie. De enige eis die de muzikanten stellen , is dat het eten snel op tafel moet staan.Tijs heeft vanmiddag de uitzending van Radio M gehoord en vindt dat de zender een goed, positief item heeft gemaakt. Alleen had volgens hem een andere beller de cd moeten winnen. “Ach”, zegt Henk, “het blijft natuurlijk het niveau van een ziekenomroep. Die mensen hebben allemaal zo’n slechte smaak daar.”

Over slechte smaak gesproken: het eten bij Janssen & Jansen is nauwelijks weg te krijgen. “De boontjes zijn steenkoud en de aardappelschijfjes hebben nog geen twee minuten in het vet gelegen”, analyseert Westbroek. “Alleen aan de
salade hebben ze niks verkloot. Die komt rechtstreeks van Albert Heijn, uit zo’n bak bak van f2,75.”

19.28: Henk wil van Tijs weten wie ‘in vredesnaam’ het plan heeft bedacht omburgemeester Brouwer-Korf van Utrecht uit te nodigen voor de overhandiging van de eerste cd, morgen. “Ik fileer dat mens elke week, die wil ik er niet bij hebben”, zegt Henk. Tijs voert aan dat de ‘Dino’s’ dit plan hebben opgevat. “Ze willen gewoon een vierkoloms foto op de voorpagina van het Utrechts Nieuwsblad. En ergens hebben ze natuurlijk wel gelijk”, aldus de manager.

19.35: Terug in het theater, deze keer via de artiesteningang. Nog veertig minuten voor aanvang van de show. Van zenuwen is niets te merken. Henk signeert cd-hoesjes -voor de verkoopstand in de foyer- en wisselt wat moppen uit met zijn bandleden. Pas als wordt omgeroepen dat de voorstelling over vijf minuten begint, vertoont de zanger enige sporen van nervositeit. “Ik ben hondsmoe en slecht bij stem”, kucht hij.

20.25: De voorstelling is een kleine tien minuten bezig en Henk is al verschillende malen geïrriteerd naar de zijkant gelopen. Zijn monitorboxen zijn uitgevallen, waardoor hij zichzelf niet goed kan horen. Een technicus legt een nieuw snoertje aan, maar dat helpt niet.

Het slechte geluid is het onderwerp van gesprek tijdens de pauze. Alle bandleden hebben wel iets te klagen. Alleen saxofonist Hans houdt zich afzijdig. Hij heeft nog wat partijen te oefenen. Zodra de frustraties zijn weggepraat, klaart de sfeer in de band behoorlijk op. Afgesproken wordt in de tweede helft het nummer ‘De Hemel’ te spelen. Om alvast te oefenen voor morgenmiddag.

21.34: De band begint aan de tweede set. Het geluid is iets beter, al is Henk niet al te best bij stem. De praatjes tussen de nummers door zijn ingestudeerd, maar komen desondanks spontaan over. Kleine dingen gaat fout. De volgspot weigert dienst, uitgerekend tijdens ‘Zelfs je naam is mooi’. En de koortjes zijn soms een tikkeltje vals. Maar het publiek in Uden geniet en daar gaat het om. Met een akoestisch nummer in de foyer is het optreden rond tien voor elf ten einde.

22.58: Henk zit uitgeblust in de artiestenfoyer. Hij vraagt zich af waarom ‘De Hemel’ niet werd gespeeld. “Dat hadden we toch afgesproken? Waarom begon iedereen nou ineens zo nerveus te doen?” Een concreet antwoord komt er niet.
De band is moe en afgemat.

Omdat hij er morgen weer vroeg moet staan, neemt Henk al om kwart over elf afscheid. Meestal blijft de zanger wat langer hangen, maar in dit geval is het beter om dat niet te doen. “Als ik om half één thuis ben, kan ik nog net een film meepikken op de BBC”, zegt hij. “Twee uur is een mooie tijd om te gaan slapen.”

23.20: Met de auto naar Utrecht. De radio uit. Westbroek heeft behoefte aan een sigaret, maar kan de verleiding in dit geval weerstaan. “Ik ben vorig jaar aan m’n keel geopereerd, omdat de artsen het begin van keelkanker hadden geconstateerd. Dat was een klap. Drie maanden ben ik uit de running geweest, een maand lang kon ik zelfs niet praten. Tijdens de vakantie ben ik toch weer begonnen met roken. Maar ik wil het eigenlijk niet meer.”

0.27: Aankomst bij Huize Westbroek. Nog even een snelle blik in de slaapkamer van dochter Chris, die lekker ligt te slapen. Een glas jus d’orange in de keuken in plaats van de geplande BBC-film in de kamer. “Binnen tien minuten slaap ik”, zegt Westbroek geeuwerig en biedt me aan om te blijven logeren. Het aanbod sla ik af; ik heb morgen nog een verhaal
te schrijven. Rest me nog een reis van twee uur, terug naar Groningen.

Henk Westbroek & Consorten spelen op vrijdag 7 januari 2000 in het Grand Theatre te Groningen. Het optreden vindt plaats in het kader van Eurosonic, het showcase-festival voorafgaande aan Noorderslag. De cd ‘De Hemel’ is
gisteren (vrijdag) officieel in de handel gebracht door Dino Music.

bron: Nieuwsblad van het Noorden, Martin Groenewold, zaterdag 20 november

Reageer hierop