De week van Henk Westbroek (Algemeen Dagblad)

Voor Henk Westbroek zijn het drukke tijden. De gemeenteraads- verkiezingen komen eraan. En voor zijn nieuwe theatershow moet hij repeteren. De 48-jarige zanger/politicus hield voor Show & Zo een dagboek bij.

Zaterdag.
Voor tien uur had ik al twee Utrechters aan de telefoon die me verontwaardigd vertelden dat onderzoeksbureau Intomart uit naam van het Utrechtse stadsbestuur een telefonische enquete houdt waar de honden geen brood van lusten. Met name de vraag of Henk Westbroek een uiterst gevaarlijke persoon is, alleen maar gewoon gevaralijk of enkel het snode plan heeft de stad een slechte reputatie te bezorgen, is aardig wat telefonisch ondervraagden in het verkeerde keelgaat geschoten. Ik heb er mijn advocaat Jan Henk van de Velde opgezet. Hij wist te achterhalen dat het stadsbestuur er niet achter zit, maar de Partij van de Arbeid. Mijn vermoeden dat de landelijke partijen alles uit de kast halen om Leefbaar Utrecht voor de gemeenteraadsverkiezingen in een zwart daglicht te plaatsen, begint handen en voeten te krijgen. Willem
Frederik Hermans schreef ooit dat aan de handen van iemand die ten onrechte van moord beschuldigd wordt, in de ogen van buitenstaanders toch meer bloed kleeft dan aan de handen van iemand die daar niet van beschuldigd is. Vanuit
die gedachte en om mijn boosheid te kanaliseren heb ik zojuist aan de lokale fractievoorzitter van deze partij dit plagerige mailtje gestuurd:

‘Beste Hans Spekman,
Wij willen nu ook een enquete houden. Omdat wij geen landelijke partijkas hebben, steek ik er zelf een in elkaar; waarbij het me goed van pas komt dat ik afgestudeerd socioloog ben. Wat jou betreft wil ik graag achterhalen of
het beeld wat Utrechters van je hebben overeenkomt met de werkelijkheid. De vraag luidt: Is de Utrechtse fractievoorzitter van de PvdA in het bezit van een groot strafblad, heeft hij een klein strafblad of heeft hij de dans tot nog toe helaas weten te ontspringen? Nou weet ik niet of je wel eens bent veroordeeld. Dus wil je me dat alsjeblieft laten weten? Verder willen wij¬† nze enquete ook graag uit naam van het stadsbestuur houden. Maar mag dat zomaar of moet ik dat van tevoren even aan je partijgenoot en burgemeester Annie Brouwer vragen? Zo ja, kan ik dat rechtstreeks doen of is het verstandiger als ik haar eerst -ter verfraaiing van haar voor een spotprijs van woningbouwvereniging Mitros gekochte woning- een middeleeuwse salontafel schenk? In de hoop dat je me snel schrijft, met collegiale groet, Henk.’

Om zeven uur ‘s avonds terug uit Amsterdam. Daar heb ik in het Polanentheater met band gerepeteerd voor mijn nieuwe theatershow. Het was geen pretje om in de trein naar Utrecht te moeten staan tussen een roedel zatlappen. Godzijdank
wist ik mijn maag in bedwang te houden toen er een, net niet over mijn sandalen, het gangpad vol kotste. Mark Boon, de nieuwe gitarist, is adembenemend goed. Hij was verbaasd dat ik moeite heb mijn liedteksten te onthouden. Zelf heb ik dat ook nooit begrepen. Toen we het oude Goede Doel nummer ‘Alles draait om de eenvoud’ repeteerden en ik vier keer op rij de weg in de tekst kwijtraakte, stelde hij bloedserieus voor de instrumentale versie op het repertoire te zetten. Kortom, een aanwinst die Mark.

Zondag.
Zeven uur. Motregen. Mijn dochtertje wordt opgehaald door haar volwassen vriendin. Ze mogen meevaren op een ijsbreker die ooit in de Beringzee ijs brak, toch een zeilboot is en daarom aan Sail mag meedoen. Tijdens het Leefbaar Utrecht voetbaltoernooi goot het. Frank Rijkaard, Gerald Vanenburg en Robbie de Wit die de prijzen uitdeelden, waren niet te beroerd in de stromende regen met kinderen en andere bewonderaars op de foto te gaan. Frank is in het echt precies zo als op televisie; een uiterst binnelijk mens. Met ook nog een goede muzikale smaak. Op het een beetje verregende stadsfeest dat we de stad aanboden als vrolijke start voor onze verkiezingscampagne, vertelde Bennie Jolink van Normaal een anecdote die ik mocht opschrijven. Hij rijdt de antenne van zijn auto eraf, laat er in de garage van Hummelo een
nieuwe opzetten, rijdt weg en komt er na een paar kilometer achter dat zijn radio stoort. Terug bij de garage, zet de garagehouder de autoradio op Frits Spits op 2. Radio doet het prima. Hij zet hem op 3FM en Bennie zegt: ‘Zie je wel, het is een foute antenne, het stoort als de pest.’. ‘Bennie, jongen’, zegt de garagehouder, ‘hoe kom je erbij?’ Die radio stoort helemaal niet, dat is alleen de muziek van tegenwoordig.’

Maandag.
Hoewel ik nogal gammel was vanmorgen, liep het radioprogramma gesmeerd. Maar was ik blij in de namiddag even een dut van een uur te kunnen doen. Op weg naar de wekelijkse fractievergadering liep ik een aardig collega raadslid tegen het lijf die niet begreep waarom wij op ons voetbaltoernooi en ons stadsfeest geen vlaggetjes, folders, balonnen en partijprogramma’s uitdeelden. ‘Omdat je in de kerk ook niet moet willen vloeken’, zei ik, omdat ik wist dat ze kerks is. Het kwartje viel geloof ik gelijk in de collectezak.

Dinsdag.
Vroeg naar bed gegaan waardoor de wekelijkse slapeloze nacht extra lang duurde. Dankzij de spontane medewerking van Fred Siebeling en Anty Bosch werd de middagshow op 3FM net iets leuker dan gewoonlijk. Omdat het nog steeds een
droge avond schijnt te worden, ga ik voor de zes eters die ik krijg barbequen. Met de boodschappen die ik met mijn dochtertje in de Kanaalstraat gehaald heb. Dat is de enige winkelstraat waar je bij ons subliem Turks brood, Antilliaanse bloedworst en niet te vergeten verse koriander kan krijgen. Bij Albert Heijn betaal ik Fl. 1.95 voor 15 gram. In de Kanaalstraat krijg je voor dat geld een kleine fietstas vol koriander. Met 15 gram doe je echt niks als je Super Jumbo Garnalen van mevrouw Vos marineert. ‘Ik benijd de regendruppels die jouw huid voorzichtig mogen aaien’, bedacht
ik net. Dat lijkt me een bruikbare eerste zin voor een teder liefdesliedje dat ik wil schrijven. Maar niet nu; de gasten bellen aan, de flessen moeten ontkurkt worden.

Woensdag.
Vanmiddag werd het opgeknapte stadhuis van Utrecht door koningin Beatrix heropend. Ik behoorde tot de uitverkorenen die deze plechtigheid mochten bijwonen. Omdat het de vorstin behaagd had het lint tijdens mijn werktijd te willen doorknippen en de VARA mij geen betaald verlof wenste te verstrekken, moest ik deze beker aan mij voorbij laten gaan. ‘Alles is goed gegaan’, vertelde mijn vriendin toen ik thuis kwam. Scheelt me toch een slapeloze nacht. De repetitie in het Polanentheater verliep minder vlekkeloos dan ik gehoopt had. Omdat eigenaar Joop spontaan besloot dat er iets te vieren viel waarbij de band niet mocht ontbreken. En muzikanten moet je vastbinden als je ze van gratis bier weg wilt houden. In het uurtje dat we nog aan repeteren toekwamen, maakte ik geen enkele tekstfout. Ik moet oppassen door dit soort
ervaringen geen alcoholist te willen worden.

Donderdag.
Gelijk met de kleine opgestaan om de raadsstukken die in de gemeenteraad behandeld werden, na te lezen. Los van de inhoud moet ik me inhouden u niet een paar tekstuele stijlbloempjes voor te schotelen die van een hemeltergende
onbegrijpelijkheid zijn. Toen ik pas in de raad zat las ik weleens een stukje voor om de wethouder te kunnen vragen wat hij er nou eigenlijk mee bedoelde. Daar ben ik snel mee opgehouden toen bleek dat bij ons de onuitgesproken afspraak bestaat om altijd net te doen of je onbegrijpelijke dingen begrijpen kunt. De collegepartijen zijn het altijd juichend eens met alle voorstellen van de stadsregering en wij juichen, met redenen en alternatieven omkleed, minder vaak. ‘Ik zit hier alleen om het collegeprogramma af te tikken’, zei de Groen Links fractievoorzitter een jaar geleden. Aldus geschiedde ook
vandaag.

Vrijdag.
Twee kinderverhalen aan mijn dochter voorgelezen. ‘Je deed wel extra goed je best’, zei ze. Dat klopte. Het was een generale repetitie omdat ik ze voor een Goed Doel op band moet zetten. Herman van Veen, Dick Bruna en nog een
hele zwik bekende Utrechters lezen ook een verhaal voor. En ik wilde een beetje in de buurt van Herman komen (die ik zelfs in staat acht een compleet telefoonboek spannend voor te dragen). Daarna door naar de Commissaris van de
Koningin van de Provincie Utrecht, die de fractievoorzitters uitgenodigd had om een vertrouwenscommissie samen te stellen. Die bepaalt aan welke eisen de nieuwe burgemeester van Utrecht moet voldoen. Dan kan over enkele maanden de sollicitatiecommissie aan het werk om de kandidaten aan de tand te voelen. De wet wchrijft voor dat als gevolg van de annexatie van Vleuten de Meern er per 1 januari een nieuwe burgemeester moet komen. Laat ik de eerste zijn om
mevrouw Annie Brouwer met de komende uitslag te feliciteren.

bron: Algemeen Dagblad, 2 september 2000

Reageer hierop