Waarom Henk en Henk toch weer samenkomen (Privé)

Ze konden elkaar niet meer luchten of zien, Henk Westbroek en Henk Temming. Dus kwam er tien jaar gelden een einde aan het roemruchte bestaan van Het Goede Doel. Toch ligt er binnenkort een prachtige 4cd-box van de groep in de winkel en staan Henk & Henk (en de rest van de band) op 20 en 22 december voor het eerst weer samen op het podium. Henk Westbroek (49) vertelt hoe dat zo is gekomen….

‘Tien jaar geleden waren we het allemaal goed zat’, begint Henk Westbroek en hij houdt voorlopig niet op met praten. ‘Ik vergelijk het altijd maar met een huwelijk: als je heel lang met elkaar optrekt krijg je op den duur een situatie dat je je steeds meer aan de slechte eigenschappen van de ander begint te ergeren. Ineens begon ik me te storen aan het feit dat Henk Temming wel eens beetje stotterde en hij begon zich te ergeren aan mijn gewoonte om weleens een windje te laten.’

Maar ook op andere vlakken liep de irritatie tussen de twee Henken op. ‘In die tijd mocht ik bijvoorbeeld graag tot laat in de kroeg zitten’, vertelt Henk Westbroek. ‘En als ik dan met Henk had afgesproken om de volgende dag een liedje te bakken en niet zo vroeg wilde beginnen, zei Henk ‘Dan moet je maar niet naar de kroeg gaan.’ Wanneer ik dan om zes uur zei: Laten we nog maar een paar uur doorgaan, dan wilde Henk weer niet, want die wilde sporten. Bovendien gingen onze belangen steeds meer uit elkaar lopen. Henk hield sowieso niet van optreden, maar toen hij samen met Sander van Herk een studiootje begon, was daar vaak ook geen tijd meer voor. Dus wij gingen steeds minder spelen en dat vond ik weer niet zo prettig. Want ik werkte een dagje in de week bij de VARA en wat mij betreft konden we drie keer in de week spelen. Nou, dat allemaal bij elkaar opgeteld, hebben we besloten om er maar een punt achter te zetten. Dat is nu zo’n tien jaar geleden.’

In die tien jaar hebben Henk en Henk elkaar niet gesproken, ze waren niet meer on speaking terms, zoals dat heet. Toch stonden ze vorig jaar weer samen op het podium. ‘Degenen die het eerste ijs gebroken hebben,’ zei Henk Westbroek, ‘waren eigenlijk de mensen van De Kast. Die jongens zijn nogal fans van Het Goede Doel en toen ze op zouden treden in Ahoy’ hadden ze ook twee liedjes van Het Goede Doel ingestudeerd. Dus toen vroegen zij aan ons: ‘Zouden jullie met z’n drieën, aangevuld met ons, nog een keer die liedjes willen zingen? En mogen we dan op de affiche zetten: extra gastoptreden van Het Goede Doe?’ En ik moet je eerlijk zeggen, in eerste instantie dacht ik: Waar begin ik aan? Maar aan de andere kant, die jongens vonden het zo leuk, dus we hebben toen Nooduitgang, België en nog een liedje gespeeld. Daar hebben Henk en ik een half uurtje, drie kwartier gezellig met elkaar zitten babbelen. En ja, laat ik het zo zeggen, dan is de kop er toch weer af.’

Dus toen platenmaatschappij Universal belde met het voorstel om een 4cd-box van Het Goede Doel uit te brengen, hadden de Henken daar wel oren naar. ‘Een keer per jaar maken ze een long box’, vertelt Henk Westbroek verder. ‘Dat is een heel mooie box met vier cd’s en een heel dik boek erbij, drie overzicht-cd’s plus een vierde cd met allerlei bijzondere opnames. Dat vond ik nou wel een leuk idee. Dus toen wij bij elkaar kwamen om eens te kijken wat er allemaal in het archief zit, kwamen we ontzettend leuke liedjes tegen die we nog hadden liggen….’

Hoe was die eerst bijeenkomst? ‘Eigenlijk best leuk. Wij hebben tien jaar geen contact gehad, dus dat was eerst van: ‘Hoe oud is je dochter nu?’ Goh, poeh, elf al weer. En jouw zoontje? Acht?! Nog steeds zo’n knap jochie?’ Ja, ik heb een foto.’ Precies z’n moeder. Oh, zijn jullie gescheiden? Oh, dat wist ik niet eens…’ Kijk, tien jaar geleden was ik in een situatie dat als ik dacht: goh, ik begin dorst te krijgen, zo om vijf uur ‘s middags, dan begon ik me bijna te schamen als ik een glas wijn wilde pakken, want dan kreeg ik hem weer om m’n oren van Henk. En nu zei Henk ‘s middags om twee uur: ‘Henk, geen zin in een glaasje wijn?’ Snap je? Dus dat was eigenlijk heel leuk.’

Jullie mini-tour gaat ‘Tien jaar gelukkig uit elkaar’ heten… ‘Ja. We zaten op een gegeven moment te praten en toen zei Henk: ‘Wist je dat we nu tien jaar gelukkig uit elkaar zijn?’ Toen zei Sander: ‘Dat zou een leuke titel zijn voor een soort herdenkingsconcert.’ Wat mij betreft kunnen we er twee doen, zei ik. En toen was het idee geboren. En dat wordt ook de titel, Tien jaar gelukkig uit elkaar. Er komt een groot bord boven: Leve de jubilarissen.’

Hoe zijn jullie ooit bij elkaar gekomen? ‘Wij zaten samen in het schoolbestuur op de HBS, ik was voorzitter en Henk was vice-voorzitter en hoofd afdeling feesten. Henk organiseerde echt te gekke feesten op de middelbare school. Daarna ben ik Sociologie gaan studeren en werd al snel werkloos. Dus ik had niet zoveel te doen en schreef weleens een liedje voor bands, ook voor bands waar Henk in zat. En op een gegeven moment zei hij: ‘Ik ben bezig met een Nederlandstalig bandje, wil jij niet zingen?’ Zei ik: ‘Ik kan helemaal niet zingen! Zei hij: Dat leer ik je toch!’. Dus Henk Heeft me echt een beetje leren zingen. Zei die van (zingt) ‘Ontwaakt verworpenen der aarde….’

Op de voorkant van jullie cd-box ‘Geef de mensen wat ze willen’ staat een groot verkiezingsbord. Daar kun je kiezen uit jouw slogans, Henks slogan en die van Sander. Vanwege jouw politieke loopbaan zeker? ‘Ja, je kunt kiezen, mijn slogan is ‘Voorgoed Tegenspoed’, die van Henk, die heeft ook z’n eigen lijst, is ‘Voor de Vorm’ en Sander heeft geloof ik ‘Sterk & Stabiel’. De vier cd’s heten dan ook Lijst 1, Lijst 2, Lijst 3 en Lijst 4. Inderdaad een beetje spotten met de politiek. Heeft Henk bedacht trouwens. Toen hij dat zei, zei ik, zonder één seconde bedenktijd: Fantastisch idee. Moeten we meteen doen.’

Blijft het bij deze twee concerten of krijgt dit muisje nog een staartje? ‘Voor alle duidelijkheid, dat hebben we ook gelijk afgesproken, misschien zullen Henk en ik ooit wel weer samen een liedje schrijven, maar we zullen echt nooit meer Het Goede Doel oprichten. Daar hoeft niemand bang voor te zijn. Ik ben solo bezig, hij doet z’n dingen, Sander doet z’n dingen en misschien vieren we over vijftien jaar dat we vijfentwintig jaar uit elkaar zijn, maar het is eigenlijk ook een beetje een grap.’

Jullie zijn tien jaar niet on speaking terms geweest… ‘Nee, we waren toch eigenlijk vooral blij dat we elkaar niet zagen.’.
En jullie zijn allebei behoorlijk koppig… ‘Ja, zeker waar.’

Hoe is het nu? ‘We kunnen het weer heel redelijk met elkaar vinden. Net als mensen die ooit gescheiden zijn, elkaar weer tegenkomen en dan toch op de een of andere manier een heel nieuwe, prettige verstandhouding weten te creëren zonder dat ze gelijk de behoefte hebben om opnieuw met elkaar te trouwen en de rest van hun leven het bed te delen. Dat hoeft ook helemaal niet. En daar ben ik eigenlijk wel heel blij om, want diep in mijn hart heb ik toch altijd wel een beetje van Henk gehouden. En hij denk ik ook wel van mij.’

bron: Privé, 2001

Reageer hierop