Column: 1 en 1 is 3

Er bestaan twee soorten draagvlakonderzoek. De belangrijkste soort dient te voorkomen dat  bruggen instorten en dat balkonnetjes van flatgebouwen afvallen als er potjes met tuinkruiden  op neergezet worden. Mocht je de vorige zin gelezen hebben terwijl je een meter of 20 boven de grond op een zwevend balkonnetje in de zon zit, geen paniek! Lekker blijven zitten en doorlezen want met draagvlakonderzoeken voor bruggen en balkonnetjes wordt niet gesjoemeld. Meestal niet opzettelijk in ieder geval.

In draagvlakonderzoeken van overheden en van organisaties die willen dat wetten en regels veranderen, wordt vrijwel altijd statistisch getoverd. De uitslag van dat soort onderzoek moet namelijk rechtvaardigen dat wijkbewoners echt niet langer willen wachten op de invoer van betaald parkeren, dat vakantiegangers met het grootste genoegen een modaal dagloon meer voor hun vliegticket naar Barcelona neerleggen als dat goed voor het milieu is, en dat 7 van de 10 Nederlanders bereid zijn tot keiharde actie als ook buiten de openbare gebouwen niet heel snel een totaal rookverbod wordt ingevoerd. Van sigaretten bedoel ik, niet van auto’s. Dit soort onderzoek wordt op bestelling in elkaar geflanst en ‘ wie betaalt bepaalt ‘  is daarbij de gouden regel. Het is voor een bestuurder – of voor zo’n het doel heiligt de middelen idealist- immers verrukkelijk om te kunnen zeggen dat hij alleen maar iets wil invoeren waar een fatsoenlijke democratische meerderheid voor bestaat. Om dat  laatste   vervolgens met ‘ keiharde’ cijfers aan te kunnen tonen. Twijfelaars en andersdenkenden worden de mond gesnoerd door er impliciet op te wijzen dat ze een loopje met de democratie durven te nemen als ze niet snel bijdraaien. Dit soort draagvlakonderzoek wordt uitsluitend gekocht als de verwachting bestaat dat een voorgestelde maatregel niet alom met gejuich ontvangen zal worden. Een draagvlakonderzoek naar de eventuele herinvoering van de aller-traagste marteldood voor mensen die met voorbedachten rade bezopen  homo’s met het aidsvirus besmetten, is mij in ieder geval niet bekend. Het komt natuurlijk wel eens voor dat zo’n onderzoek per ongeluk besteld wordt bij een Mr. Pieter van Vollenhoven achtig type dat geen oren heeft voor de ingefluisterde uitkomst van het onderzoek. Bedrijfsongevalletje, er breekt ook wel eens een balkonnetje af moet je maar denken.

Het zou boeiend zijn om te weten of er binnen de Nederlandse Regering voldoende draagvlak aanwezig is om een compleet verbod op leugenachtig draagvlakonderzoek af te kondigen. Het zou immers sloten belastinggeld schelen en politieke discussies zuiverder maken

Groet,

Henk

Reageer hierop