Column: De Maïzena Factor

Het vliegtuig landde drie uur later dan gepland, de Schipholse hamburgerwinkel bleek al dicht te zijn, en de vriend die me op zou halen kwam niet opdagen. Thuis viel ik met een slecht humeur gelukkig direct met mijn neus in de televisieboter ; Geert sprak in de Tweede Kamer. Wat hij precies formuleerde staat me niet meer precies bij, maar ik begreep dat hij het niet zo op heeft met boosaardige Mohammedanen. En ook met gewone niet zo. En hij heeft ook helemaal niks met alle niet Mohammedanen die in de Nederlandse regering zitten.

Ik wilde dus maar doorzappen naar een voetbalwedstrijd maar mijn zapvinger bleek de kluts kwijt te zijn zodat ik ineens naar het hetzelfde politieke debat keek, maar dan zonder geluid. Een verademing! Ik ben zowat in staat om over die vent heen te kosten, zag ik Femke Halsema denken. Mark Rutte trok zijn mondje rond zodat het sprekend leek op het aarsgat van een geschoren koningspoedel. Ik zag aan zijn wangvorm dat hij in staat was er iets uit te flappen dat radicaal in strijd zou wezen met de liberale opvattingen over standrechtelijke executies. De ogen van Minister Bos zochten de ogen van de ministers naast hem om te peilen of de Wildershaat die er uit sprak net zo groot was als bij hem. En Premier Balkenende zei iets tegen Geert – ik kan geen liplezen – met een gezicht waardoor ik zelf gelijk dacht: Die Jan Peter staat nu op het punt om alle lijfwachten van Wilders ter plekke weg te bezuinigen. Op de radio hoorde ik even later woordvoerders van alle politiek partijen met verschillende woorden precies hetzelfde verhaal vertellen: Wilders verdeelt de samenleving terwijl een fatsoenlijk politicus juist het tegenovergestelde zou moeten willen. Hem ontbreekt de politieke maïzena- factor, zal ik maar zeggen. Nou mag je over Wilders zeggen wat je wilt – hij is tenslotte zelf ook een pleitbezorger van het recht op vrije meningsuiting – maar als er nou eentje is die het Nederlandse volk weet te binden, dan is hij het wel. Zelfs onze vorstin zou misschien op bindgebied nog iets van hem kunnen leren. Om het eens met een variant op de legendarische reclameslogan van Popla toiletpapier te zeggen: Christen, Heiden, Liberaal! Geert haten ze allemaal! En hou maar eens vol dat een gezamenlijk intense afkeer mensen van alle kleuren, geslachten en opvattingen niet een klein beetje dichter bij elkaar brengt?

Groet,

Henk

Reageer hierop