Column: Flauw Hoor!

Na de geboorte van mijn dochter op 7 juli 1989 kocht ik voor 5000 gulden een spaarpolis voor haar. Als ze eind van de week 18 wordt krijgt ze een bedrag uitgekeerd waar ze een verdomd leuk tweedehands autootje van kopen kan. Om dat geld op haar giro te krijgen moest ze aan de verzekeringsafdeling van de bank een “bewijs van leven” toesturen. Een ” attesta de vita”  noemen ze zo’n ding om het mensen die geen dode talen spreken in te peperen dat ze een onvoldoende algemene ontwikkeling hebben. Ik maak dus een kleurenfoto waarop ze met beide handen De Pers van die dag voor haar borst houdt en die stuurt ze samen met een kopie van haar paspoort en niet te vergeten het nummer van haar girorekening naar de Fortis bank.

Wat bij een onalledaagse ontvoering als afdoende bewijs geldt dat het slachtoffer de laatste adem nog niet heeft uitgeblazen, bewijst in de alledaagse verzekeringswereld helemaal niks. Ze ontving een briefje in bancair Nederlands waaruit ik na 3 keer herlezen meende te begrijpen dat ze toch echt een officiële dus door de overheid verstrekte ” attesta de vita ” moest opsturen als ze haar geld hebben wilde. Wij naar het gemeentehuis waar ze voor 10 euro een stenciltje kreeg waarop stond dat ze niet dood was toen ze het af kwam halen.

“Als ik me goed herinner koste zo’n ding een paar jaar geleden nog minder dan de helft van nu, ” zei ik tegen de ambtenaar. Waarna ik van vreugde een gat in de lucht sprong omdat ik niet elke dag van een overheidsdienaar te horen krijg dat er  nog vrij weinig aan mijn geheugen mankeert.

“Wat kost een rijbewijs trouwens?” vroeg mijn dochter. “Dat hangt er helemaal van af, ” zei de ambtenaar. “Als je het rijbewijs de dag na je examen al wilt hebben dan kost het 85,75 Euro, maar als je er 5 dagen op kunt wachten kost het 40 euro minder.”

“Wat een kinderachtige afzetterij”, zei mijn dochter. “Iedereen die net z’n rijbewijs gehaald heeft kan natuurlijk niet wachten om gelijk een stukje te gaan rijden en daar wordt dan door de gemeente een slaatje van 40 Euro uit geslagen. Flauw hoor!”

Die meid van me denkt al als een volwassen vrouw voordat ze het wettelijk is, bedacht ik met vaderlijke trots.

Groet,

Henk

Reageer hierop