Column: Lekkerbekjes

In allebei de Nederlandstalige reisgidsen over Roemenie stond dat er over de Roemeense Keuken grote vooroordelen bestaan. Na in dit land zestien keer warm te hebben gegeten verzeker ik je : die vooroordelen  kloppen stuk voor stuk.
Na zeven warme maaltijden in de betere restaurants –  dat zijn die waar het duurste hoofdgerecht zeker zes Euro kost –  trokken mijn reisgenoot en ik de conclusie dat de smaak van de smerigste vliegtuigmaaltijd die we ooit voorgeschoteld kregen, nog niet geëvenaard was. We besloten om dan ook maar eens te bestellen wat we het meest op andermans bord zagen liggen: een borstvormige bol gekookt maïsmeel – cup c  – waarboven een zachtgekookt ei leek te zijn uitgeknepen. Zo smaakt het ook.

Met de soepen die we vervolgens gingen eten – ondanks het feit dat de reisgidsen adviseerden ze om redenen van onvermijdelijke buikloop als de pest te vermijden – bleek niks mis te zijn. De penssoep is een geval apart en echt wel even wennen, maar ze went verrassend snel in Roemeense eetomstandigheden. Je krijgt er steevast een homp brood bij met mooie lichtgroene schimmelspikkeltjes. In de restaurants is het helaas, zoals vele niet mis te begrijpen verbodsborden aangeven, ten strengste verboden te roken. Gelukkig staat er wel op elke tafel een asbak die gewoon gebruikt mag worden. Over de bediening in de grootstedelijke eetgelegenheden kan ik kort zijn: een doodenkele keer is die bijna net zo vriendelijk als in het doorsnee trendy Amsterdamse eethuis.

In de dorpse eetschuren kunnen mensen met een aangeboren voorliefde voor zure salades redelijk terecht; eersteklas  augurken! In de dressings op de tomaten zitten wel weer vaak zwarte minikorreltjes die niet naar peper smaken, maar naar iets dat in West-Europa blijkbaar al tientallen jaren radicaal is verboden. De Roemeense wijn komt in drie kleuren maar altijd in twee uitgesproken smaken; mierzoet of mierzuur. Uitsluitend in het laatste geval krijg je er mondblaren van. Niet Roemeense wijnen bestaan overal op de wereld, behalve in Roemenie. Er wordt daarom overwegend pils gedronken die beter smaakt dan de Nederlandse. Aan de voet van het kasteel dat schrijver Bram Stoker inspireerde tot het schrijven van zijn meesterwerk, viel het kwartje. Bram was een lekkerbek die al een maand lang Roemeens eten achter de rug had. Dan kom je als vanzelf op het idee om een held te bedenken die alleen maar kan leven op een dieet van zuiver bloed: Dracula!

Groet,

Henk

Reageer hierop