Vriendschap is geen illusie (De Stentor)

Heftige meningsverschillen maakten een eind aan de hechte band die Henk Westbroek en Henk Temmink sinds hun twaalfde hadden. Als gevolg daarvan knalde hun band Het Goede Doel begin jaren negentig uit elkaar. Vriendschap is een illusie, schreef Westbroek eens. Of toch niet? Zeventien jaar na dato pakken de heren de draad weer op.

“We hebben inderdaad een tijdje met elkaar in onmin geleefd”, omzeilt Westbroek het antwoord op de vraag hoe dat nou zat met die meningsverschillen. “Ach, hij vond dat ik teveel zoop en ik vond dat hij te weinig zoop”, maakt hij zich er met een geintje van af. “Het had in ieder geval niks met muziek te maken, het was een privé-zaak en dat hebben we altijd zo weten te houden.”

In huize Westbroek zitten de twee gebroederlijk aan de grote tafel. Henk en Henk, beiden 56, de één met het uiterlijk van een keurige zakenman, de ander met een verwarde haardos alsof hij net uit bed is gerold. Enkele jaren geleden liepen de twee elkaar onbedoeld tegen het lijf en van het een kwam het ander. Van een vooropgezet plan om Het Goede Doel nieuw leven in te blazen, was echter geen sprake.

“Ik was toe aan het maken van een nieuwe plaat”, vertelt de gastheer, “en het leek me leuk om weer eens samen met Henk iets te gaan schrijven.” De prettige bijkomstigheid dat Temmink een eigen studio bezat, zou de samenwerking alleen maar vergemakkelijken. “Maar Henk schreef een echt Goede Doel-melodietje en ik maakte daarop een rijmpje – voordat we het beseften, hadden we het Henk & Henk-concept weer helemaal te pakken.”

Vanaf dat moment kregen de oorspronkelijke plannen van Westbroek een andere wending. Zijn soloplaat ontwikkelde zich tot een plaat van het duo en omdat die twee van oudsher het gezicht van Het Goede Doel bepaalden, leek het wel zo aardig om die naam er weer aan te verbinden.

Als Westbroek zich even in de keuken terugtrekt om de koffiepot te pakken, ziet Henk Temmink de kans schoon om het woord te nemen. Het woord ‘spelen’ is gevallen. Hoe goed de Henken het ook samen kunnen vinden, over dat deel van het vak zullen ze het nooit eens woorden. “Henk is claustrofobisch, ik heb pleinvrees”, lacht Temmink. “We hadden wat dingetjes opgenomen en al gauw ontstonden er plannen om te gaan spelen.”

Maar Temmink is in de tussentijd een studiofreak geworden. Draaien aan de knoppen, zoeken naar het ultieme geluid, daar ligt zijn passie. Voor Westbroek daarentegen zijn donkere studio’s een gruwel, het liefst staat hij in het volle licht van de schijnwerpers. “Ik heb daarom vooraf een voorwaarde gesteld”, vertelt Temmink, “meer dan eenmaal in de twee weken wil ik niet optreden”. “Een heus compromis!” klinkt het uit de keuken.

Even later schuift Westbroek weer aan en als vanzelf komt het gesprek op de plaat die gaat verschijnen. Of eigenlijk ook niet, want het nieuwe Goede Doel-album Gekkenwerk zal voorlopig alleen gedownload kunnen worden.

Westbroek: “In een kroeg kwam ik de directeur van een detacheringsbureau voor IT’ers tegen en vertelde hem over onze plannen. Hij was meteen enthousiast, omdat zijn bedrijf IT-Staffing zich inzet voor goede doelen.”

De steenrijke zakenman bood aan alle kosten voor de productie van het album voor zijn rekening te nemen.

Aanvankelijk maakte het genereuze aanbod enig wantrouwen bij Westbroek en Temmink los, maar toen directeur Wessel van Alphen met concrete voorstellen kwam, was de deal gauw gesloten.

Westbroek vervolgt: “Er komt een website waar je ‘Gekkenwerk’ gratis én legaal van kunt downloaden. Iedereen die dat doet kan zich tegen betaling inschrijven voor een speciaal optreden van Het Goede Doel. Doen honderd mensen dat, dan vindt dat concert in de achtertuin van Van Alphen plaats. Zijn dat er honderdduizend, dan huurt hij tweemaal de Rotterdamse Kuip af.” De ogen van Westbroek beginnen te glimmen bij die gedachte. “En het mooie daarvan is”, gaat de zanger onvermoeibaar verder, “dat de opbrengst helemaal naar Viafrica gaat, een stichting die door het IT-bedrijf gefinancierd wordt en vrijwilligers naar Afrika stuurt om het gebruik van computers in het onderwijs te bevorderen.”

Nobel, een album weggeven en belangeloos een optreden doen, maar wat kunnen we in muzikaal opzicht van het herboren Goede Doel verwachten? Een uitgesproken reactie komt van Henk Temmink. Samen met Sander van Herk, ooit de gitarist van de band, is hij verantwoordelijk voor de productie van het album. “Gekkenwerk is heel erg goed geworden. Het budget dat we tot onze beschikking hadden, maakte het mogelijk om een groot orkest in te huren. We hoefden nergens op te bezuinigen.”

Een kort rondje langs de nummers laat er geen twijfel over bestaan: Het Goede Doel klinkt nog even vitaal als een kwart eeuw geleden. Een stevige gitaaraanslag heeft het geluid wat eigentijdser gemaakt en het laatste nummer wordt zelfs verrijkt met een minuten durend, psychedelisch slotakkoord. Toch heeft de herkenbaarheid er niet onder geleden.

Met het nieuwe materiaal en de oude hits zullen de heren wederom door het land gaan trekken. Eerst langs zalen en festivals, later in dit jaar langs de theaters.

“En weet je wat nou het leuke van alles is?” klinkt het als uit een mond. “We bevinden ons in een bevoorrechte situatie. We hoeven niet meer zo nodig. Dit doen we gewoon, omdat we het leuk vinden.”

Het Goede Doel is te zien: Lucky & Co Rijssen 4/4, Ribs & Blues Raalte 10/5. In november 2008 start de theatertournee in Carré en zal door heel Nederland te zien zijn tot en met februari 2009.

Bron: De Stentor / Erik Krebbers, zaterdag 29 maart 2008

Reageer hierop