Column: De vis wordt duur betaald!

Ik ben dol op vis. Maar onbekommerd een harinkje happen of een portie kibbeling naar binnen werken zit er tegenwoordig niet meer in. Je haring kan namelijk in een gebied gevangen zijn waar het beest zomaar met uitsterven bedreigd wordt. En de kabeljauw is al zo zeldzaam dus ook zo peperduur geworden dat de visboeren die nog echte kabeljauw voor de kibbeling gebruiken een hoog risico lopen hun winkel uit de vismarkt te prijzen.
Gelukkig bestaat er De Viswijzer waar precies in staat dat je haring uit het ene stuk zee vooral niet moet
eten, maar dat haring uit een ander stuk zee geen kwaad kan voor de haringstand. Ik zou gerust aan een visboer durven vragen: “Deze haring komt toch niet uit De Oostelijke Beringzee mag ik hopen? “Dat durf ik dan dus wel, maar wat de visboer ook antwoordt; je kunt toch niet zien of ie jokt – als ie dat een beetje kan tenminste. En aan de haring zelf -vooral in schoongemaakte toestand – kan geen mens aflezen of ie nou in Het Kattengat of op De Wadden boven water is gehaald. Ze zijn ook nog eens niet getatoeëerd als honden, gestempeld als een paspoort of geoormerkt als kalveren.
Het is dus allemaal een kwestie van goed vertrouwen, en daar vertrouw ik niet zo op.
Nu is er in Nederland een snelgroeiende keten van viszaken die Fishes heet, Voor de mensen die geen Engels verstaan: Fishes betekent Vis. Dus gegeven de producten die ze verkopen is Fishes een goeie naam. Gegeven het land waarin de handelswaar verkocht wordt is de naam Fishes wat minder helder gekozen.
Fishes verkoopt alleen maar vis die op plekken gevangen is waar dat vangen niet gelijk een aanslag op het voortbestaan van de soort is. Laat ik daar maar eens met een goed milieugeweten een harinkje gaan kopen, bedacht ik. Er lagen er een stuk of 20 op een schaal die er allemaal wat verdord uitzagen dus ik vroeg: “Mag ik een harinkje, vers van het mes alstublieft?” Daar werd niet aan begonnen zolang er nog schoongemaakte op voorraad was. Met tegenzin nam ik maar zo’n voorbewerkte kant en klare en na 1 hap wist ik het al: haring van drie keer niks!
Een paar weken later was ik jarig dus mocht ik vanzelfsprekend kiezen wat we aten. Ik bestelde bij Fishes vier pondstongen – dat zijn van die grote dikke tongen die de koningin zelf ook schijnt te eten als ze iets te vieren heeft. Op mijn verjaardag heb ik ook recht op een koningsmaal, toch! Toen de visboer ze in wilde pakken vroeg ik wat onze vorstin en elk ander verstandig mens ook gevraagd zou hebben: “Wilt u ze even voor me schoonmaken?” Daar was geen tijd voor. Waarschijnlijk omdat ik de enige klant in de winkel was en de visboer van een opgeruimde, lege zaak houdt. Ik heb mijn schoongemaakte tongen maar bij de visboer op Hoog Catharijne gekocht en ze waren heerlijk. Of mijn familie – al tonghappend- een bijdrage geleverd heeft aan de totale uitroeiing van deze overheerlijke platvis? De tijd zal het leren!
Gisteren gaf een vriend van me een etentje en ik zou hem een beetje met koken helpen. Hij had een stuk gefileerde kabeljauw gekocht dat er als een plaatje bij lag. Wij die kabeljauw in de oven stoppen bedekt met schijfjes limoen, een fijngesneden lombokje een scheutje vissaus. In mijn hele leven heb ik nooit betere kabeljauw uit de oven geproefd. Bleek bij Fishes gekocht te zijn. Maar niet in het Utrechtse filiaal waar ik niet meer kom.

Henk

Reageer hierop