Column: Kerstbraak

Mijn vrouw kocht voor de kerst een kalkoen van 10 kilo omdat we twintig eters hadden. Wat doe je als je eigen vrouw met zo’n dooie vogel binnen komt en vol trots verteld dat het een biologische is? Inderdaad, hard maar inwendig vloeken. Mijn ervaringen met kalkoen komen namelijk sterk overeen met die van reizigers in de woestijn: altijd gruwelijk droog! Als u nou volgend jaar de kalkoeninstructies van Jamie Olivier gewoon eens een keertje niet opvolgt maar de mijne wel, dan garandeer ik u een boterzachte sappige kalkoen.

De hele vogel 24 uur laten marineren in licht gepekeld water met 6 halve citroenen en een stuk of tien hele knoflookteentjes. Daarna het beest volproppen met kalkoenvulling naar smaak, goed inpeperen, insmeren met boter en dan de oven in. Op 200 graden een kwartier per pond. Je weet niet wat je proeft! Omdat die kalkoen dan dus niet gortdroog de oven uitkomt.

De kalkoen ging helemaal op, de toetjes gingen er in als God’s woord bij een ouderling, de flessen wijn werden leeggedronken en toen we om een uur of 1 naar bed gingen vielen we in een voldane kerstslaap.

Om drie uur werden we wakker van een keiharde knal. “Het vuurwerk begint weer vroeg dit jaar, zei mijn vrouw. “Heb jij trouwens ook zo’n zin in een half litertje ijskoud water?” Ik schijn “grwwahwah wah” gezegd te hebben waarna mijn vrouw naar de keuken liep omdat daar de dichtstbijzijnde waterkraan is. Ik werd pas goed wakker toen ik een gruwelijke, door merg en been gaande vrouwengil hoorde, rende naar onze keuken en zag daar dat het keukenraam uit de sponning lag. “Ze waren met zijn tweeën en net bezig om naar binnen te klimmen toen ik het licht hier aandeed,” zei mijn vrouw. “En ze namen gelijk de benen toen ze mij zagen staan. Ik ga de politie bellen,” zei ik. “En als ik jou was zou ik voordat die er is even wat kleren aantrekken!”

Henk

‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/f6uaLh

Reageer hierop