Column: Klepperdeklep

De klep van mijn brievenbus heb ik met een sticker omgetoverd tot een mini billboard waarop luid en duidelijk staat dat ik geen prijs stel op het ontvangen van reclamedrukwerk. Ik ben de enige niet met zo’n bestickerde brievenbusklep en wellicht verklaart dat waarom bedrijven die iets aan me kwijt willen hun reclame tegenwoordig nogal vaak per brief versturen. Brieven kun je niet met een sticker tegenhouden omdat een postbode het briefgeheim nou eenmaal moet respecteren en dus aan mij gerichte post niet even snel open mag maken om te controleren of het niet stiekem als brief vermomde reclame is. Dit kost bedrijven wel een paar postzegels maar dat is de enige prijs die ze moeten betalen voor hun achterbakse maar uiterst effectieve manier om de boodschap op de brievenbusklep geheel legaal aan de laars te lappen.
Die boodschap op de sticker werkt trouwens in zoverre best goed dat ik zowat nooit meer zomaar reclameblaadjes in de bus gestopt krijg. Het zou zelfs 100% werken als politieke partijen die me zo rond verkiezingstijd met een paar gedrukte oneliners willen overhalen hun opvattingen in de stembus te omarmen, geen totale schijt aan de boodschap op de brievenbus zouden hebben.
Ik had me de laatste keer voorgenomen om mijn stem maar eens te gunnen aan de partij die geen ongewenste reclamefolder in mijn brievenbus zou stoppen. En trouw aan dit beginsel ben ik helaas genoodzaakt geweest voor het eerst in mijn leven blanco te stemmen. En zelfs dat was ik al lezende bijna vergeten omdat ik een dag voor de verkiezingen van ene Marco Daane een echte brief bij een echt pakje ontving. In de brief stond dat ik u vorige week fout voorlichte omdat ik vertelde dat de Engelse minister-president Tony Blair in de verte nog familie was van de schrijver George Orwell – die in het dagelijks leven gewoon Eric Blair heette. In het pakje zat een door Daane geschreven boek dat “Het spoor van Orwell” heet en een prachtig geschreven portret van deze schrijver is. Ik heb het woensdag met plezier gelezen en wat Daane me schreef klopt. Ik vergiste me. Dit is vanzelfsprekend geen reclame voor mij als columnist, maar juist weer wel reclame voor die Daane. En voor dat laatste
zeg ik helemaal geen sorry, want dan had U maar zo’n sticker op uw computer moeten plakken!

Henk

‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/f8toqb

Reageer hierop