Column: Komkommertijd

Ik heb de laatste weken meer dan 10 tien radio analisten – en columnisten na een brede en diepgravende analyse van de totale problematiek horen concluderen: op mijn bordje komt vanavond toch gewoon een royale komkommersalade. Telkens weer was het de bedoeling dat de luisteraar acuut stijl achterover zou slaan en over de betreffende spreker denken zou: “Wow! Dat is me er toch wel eentje zeg! Die is voor de duvel en zijn oude moer nog niet bang! Als er nou één is die de mentaliteit en de vastberadenheid heeft om zich zomaar als vrijwilliger voor het ruimen van bermbommen in Afghanistan aan te melden, dan is hij het wel!”

Indachtig het credo van de door mij immens bewonderde schrijver Willem Frederik Hermans dat luidt “Een held is iemand die straffeloos onvoorzichtig was!” eet ik zelf toch voorlopig toch maar even geen groentes die misschien kunnen bewerkstelligen dat ik de geboorte van mijn eerste kleinkind niet meer bewust mee zal kunnen maken. Noem het gerust lafheid, want dat is het namelijk!
Maar er is toch hoogstwaarschijnlijk helemaal niks aan de hand met al die groentes die nu even in het verdomhoekje liggen te wachten om doorgedraaid te worden? Precies, hoogstwaarschijnlijk niks mis met die dingen, maar heel misschien dus wel.

Voor de luisteraars die in komkommeropzicht wild en onstuimig willen leven, het volgende.
Snij een komkommer in de lengte doormidden, schraap met een lepel het zaad er uit en snij de komkommerhelften in halve maantjes ter dikte van een kleuterpink. Kook een theekopje goedkope witte keukenazijn met een royale hoeveelheid suiker op. Voeg na afkoeling ervan een gesneden knoflookteentje, een fijngehakt heet pepertje en een scheutje vissaus toe. Goed roeren! Komkommer erbij en na 4 uur in de koelkast: smullen maar!

Tot volgende week, hoop ik dan maar voor u!

Henk

‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/kNC0at

Reageer hierop