Column: Stedenbandbreedte

Tenzij u zonder vaste woon en verblijfplaats bent, woont u in een gemeente. Mijn vraag aan U luidt: met welke steden heeft uw gemeente een stedenband en waarom is juist voor die gemeentes gekozen om een band mee te hebben en derhalve niet voor een van de duizenden gelijksoortige steden waar je net zo goed zo’n stedenband mee zou kunnen hebben.

De stadskeuze is vrijwel altijd het resultaat van een toevallige bezoek van een burgemeester, wethouder of hoge ambtenaar. Die was dan op vakantie in een best gezellige stad met best veel schrijnende armoede of met een bloeiend cultureel leven. Die bestuurder komt weer thuis, gaat op zoek naar een potje met geld en als dat gevonden is, stelt ie vervolgens voor om namens zijn gemeente met de stad waar ie zich best vermaakt heeft een stedenband aan te gaan. Lijkt dat een stadsbestuur wel leuk, dan wordt daar achteraf een aansprekende reden bij verzonnen; want je moet de keus tenslotte kunnen rechtvaardigen. Zo heeft Utrecht ook een stedenband met BRNO in Tsjechië die als doel heeft ‘De democratische ontwikkeling in BRNO te bevorderen door middel van uitwisseling van kennis op lokaal bestuursniveau.’ In het woord uitwisseling zit als vanzelf de rechtvaardiging besloten om met enige regelmaat met een touringcar vol bestuurders, gemeenteraadsleden en hoge ambtenaren te gaan kijken hoe in BRNO besluiten genomen worden. Om er vervolgens verrassenderwijs achter te komen dat gemeenteraadsbesluiten ook in BRNO tot stand komen met meerderheid van stemmen.

Of ik wat tegen stedenbanden heb? Ach, of bij je werk nou de secundaire arbeidsvoorwaarde zit dat je gratis in een leuke auto van de baas mag rijden of dat je zo nu en dan met zijn bestuurlijke allen eens een geheel verzorgd tripje naar het buitenland mag maken: het is iedereen gegund. Wat me wel stoort is dat, als zo’n stedenband eenmaal tot stand is gebracht, er vervolgens nooit meer iemand op het idee komt om er maar eens tot stedenbandbreuk over te gaan. Als in bijvoorbeeld dat BRNO de democratie prima blijkt te werken dan wordt er gewoon even een nieuwe reden bedacht die veel uitwisseling rechtvaardigt; in plaats dat er gezegd wordt: doel bereikt we houden er mee op! Ergens ook wel oneigentijds geestig natuurlijk dat stedenbanden, anders dan die tussen mensen, wèl eeuwigdurend zijn.

Henk

‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/gLNDxq

Reageer hierop