Column: Verpakkingsgenot!

Als je tot een paar jaar geleden zei: “Doe maar anderhalf ons Salami”, dan werd er ook anderhalf ons Salami voor je afgesneden. Tegenwoordig krijg je voor je goeie Salamigeld 147 gram Salami en 3 gram cellofaantjes die tussen de plakjes gedrapeerd zijn. Voel ik mij nu tekort gedaan? Nee helemaal niet want je hoeft dankzij dat cellofaantje niet meer te pielen. Als je twee plakjes op je boterham wilt dan kun je die in een makkelijke beweging losmaken van de Salamistapel zonder dat er een verscheurd Salamiplakje achterblijft dat er eigenlijk niet meer zo smakelijk uit ziet.
Het gemak van het cellofaantje in de gesneden worstwereld is nu ook aan het overslaan naar het domein van de voorgesneden plakjes kaas. Om tosti – redenen koop ik wel eens zo’n pakje bij een grootgrutter en mocht u dat ook wel eens doen dan weet dat die dunne vettige plakjes tot irritante kaasplakverkleving kunnen leiden. Daarom was ik aangenaam verrast, toen ik een pakje voorgesneden Belegen Beemster bij de AH kocht, dat tussen de plakken een klein en mooi melkglaskleurig cellofaantje zat dat het kaasplakprobleem radicaal oplost. Ik kan haast niet wachten op het moment dat alle voorgesneden kaas vercellofaand is. Er is op kaasgebied nog een lange weg te gaan, maar geef vooral veel gas kaasverpakkers want het gemak dient ook de kaasliefhebber.
Ik kan me voorstellen dat U ondertussen, zoekend naar de diepgang in het leven, denkt; is het geëtaleerde cellofaanenthousiasme niet enigszins ongenuanceerd.
Nee! Want de malloot die bedacht heeft dat er ook cellofaantjes tussen de plakjes rookvlees moeten zitten moet alsnog gestraft worden, omdat hij niet bedenken kon dat die flinterdunne rookvleesplakjes nu altijd aan het cellofaantje blijven kleven in plaats van gewoon aan elkaar. Ronduit smaakbedervend zijn de cellofaantjes tussen de plakjes gelardeerde lever. Als je een plakje gelardeerde lever oppakt blijven alle stukjes vet spek, die in de lever verweven zijn, aan het cellofaantje kleven. Dan hou je dus gewone lever over. Maar dan.. met akelige gaten erin! Mag ik U tot slot, ook met het oog op de lunch, in herinnering brengen dat menigeen in Egypte voor een broodje pekelvlees met een likje scherpe mosterd nu bereid zou zijn een museum plat te branden!

Henk

‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/g2iiEB

Reageer hierop