Column: Proost

Nederland verzuipt in verenigingen die doelstellingen hebben die op zich ronduit sympathiek zijn. Bijvoorbeeld dat mensen moeten ophouden met roken, of met het in grote hoeveelheden consumeren van spekvet en alcohol. In plaats er vanuit te gaan dat de meeste mensen ruim voldoende onderwijs genoten hebben om in staat te zijn verstandige argumenten te omarmen.

In plaats van ons derhalve stelselmatig met een palet van spitsvondigheden te bombarderen, wordt door deze clubs in de regel voorgesteld de argumenten de argumenten maar te laten en een snellere weg te bewandelen: die van de belastingverhoging. Het logica hierachter is altijd dezelfde; verhoog de belasting of de accijns op kwalijk spul en mensen kijken wel uit om in het vervolg nog een sigaretje op te steken.

Net nadat ze een toastje met roompaté weggespoeld hebben met een glas witte wijn. De marktwerking – is de onderliggende gedachte – doet altijd wat de marktwerking moèt doen, waardoor we, zonder er verder nog 1 woord aan vuil te hoeven maken, als vanzelf in een gezonder Nederland komen te wonen. Zou onverhoopt later toch blijken dat de marktwerking onvoldoende heeft gewerkt – de luie flikker- dan verhoog je de accijns of de belasting opnieuw een beetje.

Als je dat maar lang genoeg blijft doen, gaat die marktwerking toch een keer werken, dat kan niet anders! Het trieste is dat die marktwerking wel moèt gaan werken maar tegelijkertijd niet màg gaan werken: de overheid is voor haar inkomsten namelijk sterk afhankelijk van de kwalijke gewoonten van haar onderdanen. Als iedereen morgen stopte met drinken, roken, alle soorten worst en vooruit, laten we het milieu niet vergeten: met autorijden, dan moet overmorgen de gezondheidszorg wegbezuinigd worden. Plus de vloot en onze luchtmacht. Om deze reden zal de overheid belastingen en accijnzen nooit genoeg kunnen en dus ook nooit voldoende willen verhogen om het kwaad dat bestreden moet worden radicaal weg te werken. En daar drink ik op: proost!

Bron: De Nieuwe Utrechter

Reageer hierop