By hadebe on jun 8, 2011 | In column | No Comments »
Ik heb de laatste weken meer dan 10 tien radio analisten – en columnisten na een brede en diepgravende analyse van de totale problematiek horen concluderen: op mijn bordje komt vanavond toch gewoon een royale komkommersalade. Telkens weer was het de bedoeling dat de luisteraar acuut stijl achterover zou slaan en over de betreffende spreker denken zou: “Wow! Dat is me er toch wel eentje zeg! Die is voor de duvel en zijn oude moer nog niet bang! Als er nou één is die de mentaliteit en de vastberadenheid heeft om zich zomaar als vrijwilliger voor het ruimen van bermbommen in Afghanistan aan te melden, dan is hij het wel!”
Indachtig het credo van de door mij immens bewonderde schrijver Willem Frederik Hermans dat luidt “Een held is iemand die straffeloos onvoorzichtig was!” eet ik zelf toch voorlopig toch maar even geen groentes die misschien kunnen bewerkstelligen dat ik de geboorte van mijn eerste kleinkind niet meer bewust mee zal kunnen maken. Noem het gerust lafheid, want dat is het namelijk!
Maar er is toch hoogstwaarschijnlijk helemaal niks aan de hand met al die groentes die nu even in het verdomhoekje liggen te wachten om doorgedraaid te worden? Precies, hoogstwaarschijnlijk niks mis met die dingen, maar heel misschien dus wel.
Voor de luisteraars die in komkommeropzicht wild en onstuimig willen leven, het volgende.
Snij een komkommer in de lengte doormidden, schraap met een lepel het zaad er uit en snij de komkommerhelften in halve maantjes ter dikte van een kleuterpink. Kook een theekopje goedkope witte keukenazijn met een royale hoeveelheid suiker op. Voeg na afkoeling ervan een gesneden knoflookteentje, een fijngehakt heet pepertje en een scheutje vissaus toe. Goed roeren! Komkommer erbij en na 4 uur in de koelkast: smullen maar!
Tot volgende week, hoop ik dan maar voor u!
Henk
‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/kNC0at
Related Images:
By hadebe on jun 2, 2011 | In beeld | 2 Comments
Het programma ‘Droomhuis gezocht‘ nam een kijkje in het zuiden van Frankrijk waar Henk Westbroek zijn Franse droom beleeft.
Related Images:
By hadebe on mei 30, 2011 | In column | 1 Comment »
De Stichting Optas beheerde de pensioenen van werknemers in de Nederlandse Vervoer – en havenbedrijven. Het stichtingbestuur vond dat enorm saai en ook heel moeilijk werk en verkocht daarom in 2007 het complete pensioenfonds aan de Aegon. De Aegon betaalde daarvoor anderhalf miljard Euro aan die Stichting Indertijd dacht ik eerst heel even, wat gek dat als je geld, aandelen en obligaties van een pensioenfonds verkoopt, je dat blijkbaar voor anderhalf miljard minder doet dan het totaal ervan waard is? Waarna ik onmiddellijk besefte dat ik overduidelijk een puur financieel stuk onbenul ben. Die anderhalf miljard werd niet in de kas van het pensioenfonds gestort maar werd eigendom van de Stichting Optas zelf, die direct liet weten van al dat geld allerlei maatschappelijk nuttige dingen te willen gaan doen – waarmee dus impliciet gezegd werd dat een goed gevulde pensioenkas nou niet direct als iets maatschappelijk nuttigs te definiëren is.
De vakbonden waren ziedend dat het stichtingsbestuur al dat geld voor hun zelfgekozen maatschappelijk nuttige hobby’s ging besteden en spraken zelfs over witte – boordencriminaliteit! Waarna de Stichting Optas zich aangesproken voelde en naar de politie stapte om aangifte te doen wegens belediging en smaad! Het werd een enorme ruzie tussen de bonden en die stichting, waarna de laatste besloot om van het gezeur af te willen zijn en 500 miljoen
aan het pensioenfonds schonk. Ruzie uit de wereld en toch nog steeds 1000 000 000 in de Stichtingskas.
Vorige week werd door het bestuur van Stichting Optas geopenbaard dat ze een cultuurfonds hadden opgericht dat elk jaar 15 miljoen aan kunstenaars met een serieuze subsidiewens gaat verstrekken. Nou wil het gelukkig toeval dat ik volgens de belastingdienst en mijn paspoort kunstenaar ben en in het bezit van een subsidiewens ben. Samen met een aantal collega kunstenaars ga ik binnenkort een subsidieaanvraag doen voor het schrijven van een Operette over bonkige havenarbeiders en hun zwaar geblondeerde vrouwen die de waarde van hun pensioen zingend zien verdampen.
Het is een gelopen subsidierace vermoed ik want dat cultuurfonds heet niet voor niks Ammodo. Dat spreek je tussen haakjes uit als ‘Ammohdoh’ want het is een fraai Italiaans woord. Het betekent ‘respectabel!’
Henk
‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/kDcS5y
Related Images:
By hadebe on mei 24, 2011 | In artikel | No Comments »
Het bestuur van auteursrechtenorganisatie Buma/Stemra is onvoldoende transparant, de macht van de uitgevers die erin vertegenwoordigd zijn, is doorgeschoten en er is gebrek aan extern toezicht op het reilen en zeilen binnen de organisatie.
Dat zeggen Buma/Stemra-bestuursleden Henk Westbroek en Hans Kosterman in een interview met de Volkskrant. Westbroek zegt dat er binnen het bestuur van Buma/Stemra een zogenaamd binnenbestuur en buitenbestuur naast elkaar bestaan. ‘De eerste bestaat uit vijf mensen die veel contact hebben met de directie en van alles op de hoogte worden gehouden. Alles wat zij te horen krijgen, krijgt het stempel vertrouwelijk of geheim’, aldus Westbroek. ‘De overige bestuursleden vormen het buitenbestuur en die zijn van vrijwel niets op de hoogte.’
Westbroek noemt de salariëring van de directeur als voorbeeld. ‘Toen wij over een nieuwe directeur stemden en wilden weten wat die ging verdienen, mochten we dat niet weten. Ik weet het nog steeds niet.’ Wat Westbroek betreft is die manier van werken te typeren als ‘een vorm van bestuurlijke krankzinnigheid’, aangezien hij als bestuurder wel wordt geacht over al die ‘geheime’ zaken een mening te vormen.’
Extern toezicht
Hans Kosterman, tevens voorzitter van Palm – de branchevereniging voor auteurs van lichte muziek – stelt dat Westbroek en hij hebben gepleit voor extern toezicht op het bestuuur van tenminste twee personen die op geen enkele manier belanghebbend zijn, maar dat daar tot op heden nog geen gehoor aan is gegeven. ‘Good governance is pas mogelijk als externen intern toezicht houden,’ aldus Kosterman.
De twee bestuurders hebben verder kritiek op de manier waarop Buma/Stemra zich in het maatschappelijk debat mengt. Zij wordt daarbij volgens Westbroek door angst gedreven. ‘Als de Volkskrant schrijft dat de directeur van een commercieel radiostation persoonlijk de auteursrechten int van de componisten die bij hem in dienst zijn, dan verwacht je toch dat het bestuur of de directie daar keihard afstand van neemt? Dat ze dat niet doen, komt omdat ze bang zijn. ‘Morgen zitten we weer met die mensen te onderhandelen’, zeggen ze dan.’
Een Buma/Stemra-woordvoerder wil niet ingaan op de kritiek van de twee bestuurders. ‘Dit is een aangelegenheid voor het bestuur’, stelt hij.
Bron: De Volkskrant
Related Images:
By hadebe on mei 23, 2011 | In column | No Comments »
Rudy Giulliani werd in 1994 gekozen tot burgemeester van New York. Rudy had de betekenis van een gestolde wijsheid die zegt ‘als er één schaap over de dam is dan volgen er meer’, diep tot zich door laten dringen. Hij organiseerde het daarom zo dat elk kapot raam van elk overheidsgebouw, binnen een uur gerepareerd werd. Want hoe werkt het. Er gaat een balletje door een schoolraam, er loopt even later een guit langs die dat uitnodigende gat ziet en bedenkt, toch eens kijken of ik dat raam ernaast met 1 steenworp mooi kan laten rinkelen! Daarna strompelen er wat baldadige gepensioneerde honkballers die school voorbij die door het zien van die 2 kapotte ramen spontaan de behoefte ontwikkelen om te testen of er in hun stramme armen toch nog enige werpkracht zit. Als in zo’n school twee dagen later vrijwel geen hele ruit meer zit, gaat steevast 1 willekeurige passant geloven, hč dat gebouw moet zeker gesloopt worden! Die passant gooit vervolgens de eerste Molotovcocktail.
Het beleid om elk gebroken raam direct te vernieuwen en niet te wachten tot alle ramen kapot zijn, werkt tot op de dag van vandaag als een speer, waardoor de stad New York jaarlijks 70 % minder geld aan glasbreuk hoeft uit te geven, wat elk jaar miljoenen scheelt, het stadsbeeld een stuk aangenamer maakt en het gevoel van welbehagen in de stad aantoonbaar bevordert.
Met vuil op straat werkt het net zo. Gooi voor de gein maar eens een met mayonaise beklodderde patatzak een metertje naast een afvalbak en u zult zelf direct kunnen ervaren dat vrij veel mensen zich zullen gaan gedragen naar uw afvalopvatting. Waarom zou ik wel helemaal naar een vullisbak lopen als een ander dat ook niet doet, denken die misschien wel.
Om onder andere niet op milieueducatie te hoeven besparen heeft de gemeente Arnhem besloten om 650 van de 1300 prullenbakken in de stad af te voeren en bij het oud vuil te deponeren. Een smerig plan natuurlijk, maar vooral een oer-en oerdom plan. Wat steevast duidelijk gaat worden bij de behandeling van het zogenoemde Rudy Giuliani model tijdens de niet wegbezuinigde milieueducatie.
Henk
‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/jDv0RN
Related Images:
By hadebe on mei 16, 2011 | In column | No Comments »
Als je iemand helemaal krankjorum wilt maken en hem oprecht wilt laten geloven dat hij een sprekende papegaai, een pot vaseline of de reďncarnatie van Osama bin Laden is, dan zijn er wat psychologische handigheidjes om dat voor elkaar te krijgen. Je schijnt iemand maar een paar weken achter elkaar wakker te hoeven maken elke keer als hij als hij net in slaap gevallen is en al na een dag of tien, schijnt ook iemand van het morele kaliber als de paus in staat te zijn om zonder enige gewetenswroeging het katholieke deel van de wereldbevolking uit te roeien.
Ik woon aan de A27 en blijkbaar ergens tussen de knooppunten Lunetten en Rijnsweerd. Uitsluitend de mensen die daar wonen kregen van Rijkswaterstaat namelijk een mooi foldertje waarin stond dat Rijkswaterstaat die A27 aan het verbreden is. Ter bevordering van de doorstroming, de bereikbaarheid, de veiligheid en ook de blablabla. Mijn zegen hebben ze! Ik rij met genoegen een half jaar lang elke dag een kwartiertje om als dat de manier is om een persoonlijke bijdrage te mogen leveren aan die betere doorstroming en natuurlijk, die grotere veiligheid! Want juist als je zo’n persoonlijke bijdrage hebt kunnen leveren slaap je ‘s nachts met het tevreden gemoed dat je ook even bezit als je, door mededogen getroffen, spontaan 50 euro op de bankrekening van het Wereld Natuurfonds hebt gestort.
Helaas, om de dagdoorstroming en de dagveiligheid niet te ontregelen heeft Rijkswaterstaat besloten om ’s nachts aan de A27 te sleutelen. Dat begrijp ik ergens wel, maar wat ik niet meer snap is waarom er tussen 2 en 19 mei van half tien ’s avonds tot 5 uur ’s morgens geheid moet worden. Het zal best noodzakelijk zijn dat gehei, maar waarom moet dat ’s nachts? En waarom houden ze na vijf minuten heien 10 minuten op om daarna opnieuw 5 minuten te heien. Sinds 2 mei word ik, net als ik slaap val, steeds opnieuw wakker gebonkt. Voor het eerst van mijn leven voel ik me precies zoals ik er uit zie: afgeleefd! Mocht het U over een dag of 3 ter ore komen dat langs de A 27 een verwarde man in het bezit van zelfgemaakte bermbom is aan getroffen, dan vraag ik u nu alvast om het begrip dat Rijkswaterstaat ontbreekt.
Henk
‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/l5Umny
Related Images:
By hadebe on mei 9, 2011 | In column | No Comments »
Op de momenten dat ik televisie kijk ontstaat bij wel eens spontaan de wens om even vrouw te kunnen zijn. Omdat het voor een man nogal een gedoe is om vrouw te worden blijft het bij een vluchtige maar bij herhaling oprispende wens. Vrouwen kunnen namelijk beter dan mannen twee dingen tegelijk en die aangeleerde of aangeboren bekwaamheid- ik weet daar het fijne niet zo van – bevordert bij het televisiekijken het kijkgenot.
Een aantal jaren geleden hebben de beleidsmakers van alle televisiezenders die ik met mijn abonnement ontvangen kan, en dat zijn er 995, namelijk besloten dat tijdens de uitzending links dan wel rechtsboven in het beeld vermeld moet worden naar welk kanaal je kijkt.
Als ik bijvoorbeeld van De Wereld Draait Door geniet, want daar kijk ik graag naar, dan wordt mijn kijkplezier een ietsepietsje op de proef gesteld omdat in de ene beeldhoek staat naar dat mijn toestel op kanaal 3 staat en in de andere bovenhoek welke zendgemachtigde het programma uitzend. Het eerste zal me worst zijn, het tweede.. eigenlijk ook! Want als een andere zendgemachtigde hetzelfde programma gemaakt zou hebben zou het immers exact even leuk zijn. Omdat die logo’s zo verdomd goed ontworpen zijn lukt het me niet altijd om hun aanwezigheid weg te denken waardoor een klein grapje me wel eens ontgaat. Vrouw en dochter kunnen wat ik niet kan; tegelijkertijd kijken en met hun ziende ogen de logo’s wegdenken. Mij en menig medeman is dat niet gegeven, waaruit ik terloops de conclusie meen te mogen trekken dat alle bestaande televisiezenders mild manonvriendelijk zijn.
Op de momenten dat midden in de ontknoping van een thriller met een gecompliceerd plot er zomaar rechtsboven in het beeld vanuit het daar stilstaande logo een geanimeerde raceauto knallend het beeld inrijdt met de bedoeling dat ik tot mij neem dat ik binnen enkele dagen op een bepaalde tijd naar iets anders kan gaan kijken dan waar ik nu naar kijk, dan ben ik de weg binnen die thriller soms compleet kwijt. Mijn vrouw nooit. Die kan kijken en negeren tegelijk waardoor ik soms heel even wens om haar te zijn.
Henk
‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/kM2eV3
Related Images:
By hadebe on mei 4, 2011 | In column | No Comments »
Over 2 jaar is het zover! Dan is het precies 300 jaar geleden dat in Utrecht na lang en moeizaam onderhandelen tot de Vrede van Utrecht besloten werd. Dat verdrag maakte een eind aan een handvol oorlogen die in Europa genadeloos uitgevochten werden. De vredesonderhandelingen werden in die tijd – om de sfeer aan de onderhandelingstafel zo gezellig mogelijk te houden – omlijst met een pallet aan culturele activiteiten. Om dat belangrijke vredesverdrag te herdenken is sinds een paar jaar een stichting aan het werk die feestplannen met een culturele lading aan het organiseren is en die zo nu en dan aan een select aantal Utrechters via de post een foldertje laat bezorgen om te vertellen wat er voor de mensen allemaal al bedacht is voor over 2 jaar. Leuke dingen zijn dat. De liefhebbers van klassieke muziek, circus en ballet kan ik nu alvast laten watertanden door ze te vertellen dat hen op 11 juli 2013 een unieke kunstzinnige traktatie te wachten staat. Namelijk een spectaculair c
ircus met barokmuziek, zang en … paardenchoreografie! Ik hou die avond net als u vanzelfsprekend vrij.
Op het voorblad van het laatste foldertje dat ik als bevoorrecht bewoner van de stad ook ontvangen mocht, stond in hoofdletters. “Denk Groot”. Omdat Engels een veel belangrijkere taal is dan het Nederlands stond het ook nog een keer en logischerwijs in veel grotere letters, in die wereldtaal op de folder.
“Make No Little Plans” luidde de vertaling van “Denk Groot” . Ik ben geen beroepsvertaler, dus misschien is het wel door gebrek aan taalkennis als gevolg van net iets te weinig opletten op de middelbare school dat ik dacht dat Think Big de vertaling zou zijn die de lading van het grote denken toch net iets beter zou dekken. Hoe het ook zei: de oproep om vooral groot te denken bezorgde mij spontaan een piepklein ergernisje.
Henk
‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/jT9Or8
Related Images:
By hadebe on apr 26, 2011 | In concertagenda | No Comments »
Op dinsdag 26 april treedt Het Goede Doel op Parkstad Limburg Theaters (Burg. van Grunsvenplein 145) in Heerlen.
Meer informatie op www.parkstadlimburgtheaters.nl.
Het optreden begint om 19.30.
Ga je naar deze voorstelling of ben je er geweest? Laat hieronder je reactie, foto’s en filmpjes achter! mailen naar info@henkwestbroek.com kan natuurlijk ook.
Related Images:
By hadebe on apr 18, 2011 | In column | No Comments »
Als Annie M.G. Schmidt nog zou leven en in deze tijd haar boterham zou moeten verdienen met het schrijven van liedjes zou ze de hongerdood sterven. De platen waarop haar liedjes staan zijn tenslotte met 1 druk op de muisknop gratis te downloaden waardoor Annie voor het schrijven van haar meester-werkjes geen stuiver zou ontvangen. Hierdoor zou mevr. Schmidt genoodzaakt zijn geweest haar opleiding tot bibliothecaresse weer te gelde te maken of, om met een rijke man te trouwen.
Politieke voorstanders van illegaal downloaden – je vind ze prominent in kringen van Groen Links – zeggen dan: ‘Wacht even! Mevrouw Schmidt zou haar brood toch gewoon kunnen verdienen met het geven van optredens?’ Neen, want mevrouw Schmidt was qua zang op geen stukken na een Jenny Arean. En misschien had ze ook wel podium vrees. In ieder geval optreden was niks voor haar en ze deed het nooit.
Door het gemak waarmee je van het internet liedjes af mag halen zijn de niet zelf zingende liedjesbakkers tegenwoordig even zeldzaam geworden als de Korenwolven in Limburg. Met dat verschil dat de belangen van de Korenwolf, met name bij Groen Links, wel in uitstekende handen zijn.
Minister Fred Teeven heeft nu wetgeving bedacht om het illegaal downloaden aan banden te leggen. Mocht ik u op het idee gebracht hebben om straks even het complete werk van Mevr. Schmidt van het net binnen te harken dan overtreedt u de wet. Ja, want dan pleegt u een onrechtmatige daad. Niet schrikken want het is weliswaar een onrechtmatige daad, maar het is er één die niet strafbaar is. Zoals Fred zo treffend zei: ‘We richten ons met deze nieuwe wetgeving nadrukkelijk niet op de consumenten.’ Opmerkelijk, dat een minister van justitie iemand die steelt en volgens hemzelf een onrechtmatige daad pleegt keurig “een consument” blijft noemen.
De consumentenbond vindt namens alle muziekconsumenten dat uit naam van de vrijheid internetdiefstal gewoon moet kunnen. Dat de consumentenbond zelf een volle euro vraagt als je op hun internetsite te weten wilt komen welke stofzuiger het best blaast en zuigt, is weinig consequent. Hypocriet? Ja, dat ook! Maar, zeg ik dan begripsvol, consumentenbondonderzoekers moeten natuurlijk ook voor een brood betalen!
Henk
‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/gCzFmn
Related Images: