Op 2 april zit ik in het buurtcafé naast een man die ik niet kende. Hij bleek rechter van zijn vak te zijn. Nou had ik net een verhaal gelezen van een aannemer die op een stuk grasland 20 woningen wilde gaan bouwen. En 2 dagen voordat ze zouden beginnen bleek dat de bouwambtenaren glad vergeten waren om de wettelijk vereiste vogeltelling op dat stukje grasland te doen. U en ik zouden snel klaar zijn met het tellen van vogels op een stuk land ter grootte van een voetbalveld, maar een vogeltelling die volgens ‘ de regels voor het tellen van vogels op grasland ’ uitgevoerd wordt, schijnt een maand of zes te duren. Als alles meezit. Het schijnt nogal eens een kwartaal uit te lopen.

Ik vroeg aan die rechter of hij in zijn werk nou last had van regels waar hij zich maar aan te houden had, maar die in ons land door 99 % van iedereen als compleet belachelijk of ronduit krankzinnig ervaren worden. Die rechter keek me recht in mijn ogen aan, niet streng of zo, maar gewoon iemand net even iets beter aankijken dan door de bank genomen , bedoel ik eigenlijk. Hij kijkt me dus aan en zegt: “Het is in Utrecht verboden om op de fiets te zitten.”
“ U denkt zeker dat het nog gisteren is” , zei ik, “ maar het is vandaag al 2 april hoor! ”
“ Ik meen het echt ”, zei de rechter. “ Om vandalisme tegen te gaan is namelijk ooit de regel aangenomen die zegt ‘Het is verboden om op een voertuig te zitten ’, waarmee ze met het woord ‘ voertuig ’ dus eigenlijk een geparkeerde auto bedoelen. Maar ze waren zo stom om een deftiger woord te willen gebruiken en nu staat er wat er staat: dat je in Utrecht niet op een voertuig mag zitten. En een fiets is een voertuig en volgens de letter van de wet moet je daar dus naast blijven lopen en als je met de fiets ergens heen gaat.”

Ik had nog uren met die man willen doorpraten – ook al omdat ik na twee koppen koffie erge zin in een biertje kreeg – maar ik moest weg omdat ik aan mijn dochter beloofd had haar met de auto een Boomplantfeest te brengen. Mijn vermoeden bleek juist te zijn: op een feestelijke aangeklede manier gingen een aantal schoolkinderen ergens een boompje planten en daarbij kregen ze gelijk iets te horen over het nut en de schoonheid van bomen in het algemeen. Heel leuk en informatief trouwens en met een prima glas appelsientje op de koop toe. Een mevrouw die heel mooi om te zien was en iets te maken had met de organisatie van dat Boomplantfeest vertelde me dat in veel gemeenten de regel bestaat dat voor elke boom die gekapt wordt er ergens 2 worden teruggezet. Ik vermoed helemaal zelf dat niet elke tweede boom de volwassenheid levend haalt, want als dat wel zo is dan schat ik dat we binnen nu en 50 jaar deze regel al moeten afschaffen. Vol is vol, zal ik maar zeggen. Maar zolang er ruimte is: ik kijk graag naar een boom, Irene praat er graag mee, mijn hond plast er graag tegen, iedereen blij!

Ik kom thuis, pak een biertje en krijg ineens een heel praktisch idee. Iedereen is het er over eens dat we in Nederland barsten van overbodige en idiote regels. En elke politieke partij wil dat alle zinloze afgeschaft worden. Toch worden er in ons land nog dagelijks meer nieuwe regels aangenomen dan er oude worden afgeschaft. Het komt er blijkbaar dus niet van – tijdsgebrek vermoed ik – om de bijl eens goed in het dorre hout te zetten.
Nu komt mijn idee om de hoek kijken. We moeten snel 1 nieuwe regel afspreken. Daarin moet komen te staan: Tegelijk met elke nieuwe regel die het parlement wil aannemen moeten er 2 overbodige worden afgeschaft. Zo simpel is het eigenlijk. Kunnen we in de loop der tijd, alle bestaande regels de revue laten passeren. Als alle WAOers herkeurd moeten gaan worden – en die plannen zijn er – dan mag dat met alle bestaande regels toch ook gebeuren? Tegen de tijd dat alle krankzinnige regels geschrapt zijn is ‘ de wet van Henk ’ natuurlijk zelf een idiote wet geworden. Afschaffen dan.

Related Images:

Heeft u dat ook wel eens? Dat u op TV naar een voetbal wedstrijd zit te kijken, de commentator bij een mazzelgoal zegt dat nu toch maar weer overduidelijk blijkt dat de bal volkomen rond is en uw hoofd dan automatisch doorzapt naar de planeet Mars. Omdat je die tenslotte ook moeilijk vierkant kunt noemen. En dan schiet je gelijk verpletterend hard te binnen dat er op dit moment op Mars een Marsmobiel een parcours met hindernissen aan het afleggen is. Dit betekent dat er 100 miljoen kilometer verderop een opgewaardeerd speelgoedautootje rijdt dat door mannetjes en vrouwtjes in ploegendienst – want er zit 24 uur per dag beweging in dat ding – vanaf aarde bestuurd wordt. Ergens in Amerika draait dus iemand het stuur naar links en 100 miljoen kilometer verderop rijdt die marswagen gelijk keurig om een in de weg staand rotsblokje heen. Raar idee. Hoe hebben ze dat zo weten te bedenken, wie zitten daar achter, hoe werkt dat precies? En zouden die chauffeurs voor dat rijden op een andere planeet nog een speciaal rijbewijs moeten hebben? Zou ik dat ook ergens bij een gespecialiseerde rijschool kunnen halen zonder dat ik eerst vrachtwagenrijbewijs moet zien te krijgen, want dat trekt me niet zo?

Als ik mezelf die vraagjes stel word ik uiteindelijk somber bij de gedachte dat het me tijdens mijn leven wel eens niet zou kunnen lukken ze te beantwoorden. Ik ging natuurlijk wel even op internet zoeken, maar na op 240 pornosites beland te zijn omdat ik het woord ‘ rijbewijs ’ gebruikt had en in de wetenschap dat er nog 40 000 sites te bezoeken waren, werd ik het een beetje erg zat. Waarna mijn hoofd de teleurstelling begon weg te redeneren door te bedenken dat er veel boeiender vragen zijn te verzinnen. Dus dat het eigenlijk juist goed voor me is dat het internet me niet in staat stelt mijn tijd aan dit soort onzin te verspillen. Laten we eerlijk zijn: Mars ligt ver van mijn bed af. Maar goed, dat dachten we een paar jaar geleden ook als we beelden van terroristische aanslagen in Verweggistan op TV zagen. En dat soort ellende kruipt steeds maar dichterbij. En Mars heet misschien niet zonder reden “ De Rode Planeet ”. Meer zeg ik niet . Want zou ik bijvoorbeeld opschrijven dat ik een bepaald slag Islamieten in staat acht de oostflank van de provincie Utrecht radicaal te vergiftigen, dan schijn ik – volgens ambtelijke instanties die voor Binnenlandse Veiligheid doorgeleerd hebben en daar nu een rapport met aanbevelingen over geschreven hebben – de in meerderheid nette Nederlandse Islamieten zo hard op hun geslachtsdeel te trappen, dat een aantal van hen uit frustratie gelijk lid wordt van een terroristische organisatie. Dus mocht dan ooit de halve provincie onbruikbaar worden door een aanslag dan heeft deze jongen als het ware meegeholpen die te organiseren. Als ongediplomeerd hulpterrorist zal ik maar zeggen. Door op te schrijven dat een bepaald slag Islamieten wellicht in staat is om …… gossie, blij dat ik me nog net op tijd herinnerde dat zwijgen de beste manier is om over problemen te discussiëren.

In menige krant schreef menig gezaghebbend journalist dat juist dit ambtelijk rapport maar weer eens bewees dat niet alle ambtelijke rapporten compleet nutteloos zijn. Wellicht meenden deze schrijvers wat ze opschreven, maar ik sluit ook niet uit dat ze niet van werken houden. Ik mag tenslotte nu in redelijkheid verwachten dat een aantal kranten – nu er over bepaalde dingen waar ik het verder niet over hebben wil het beste maar niet meer geschreven kan worden – dat die kranten dus een stuk dunner kunnen worden, waardoor de journalisten vroeger naar huis mogen. En omdat krantenpapier van bomen wordt gemaakt hoeven die in de toekomst dus niet meer zoveel omgekapt te worden om tot dagblad verwerkt te worden. En dus zou je eigenlijk kunnen zeggen dat zwijgen over “ u weet wel “ ontzettend goed voor het milieu is. Waardoor Johan Cruyff toch weer gelijk heeft als hij in de nabeschouwing van de wedstrijd waarna ik keek opnieuw beweert dat elk nadeel zijn voordeel heeft.

Related Images:

Op de hele wereld wordt reclame gemaakt voor Nescafe. Op de hele wereld hoor je daar hetzelfde deuntje bij. Dat is geschreven door Ilja Gort. Een reuze aardige man en een hele goeie liedjesbakker die in Maartensdijk woont. Dankzij het geld dat hij steeds opnieuw krijgt als dat oploskoffiedeuntje ergens is te horen, verblijft Ilja tegenwoordig ook vier maanden per jaar op zijn eigen kasteel in Frankrijk. In het boekje “ Leven als Gort in Frankrijk” staan behalve vermakelijk verhalen over zijn avonturen in dat land ook een paar foto’s van zijn kasteel. Nou schijnen in Frankrijk die dingen een stuk goedkoper te zijn dan bij ons, maar u mag van mij aannemen dat Ilja van de opbrengst van die 10 seconden durende koffiesong in plaats van dat kasteel ook een redelijk onderhouden Ferrari had kunnen aanschaffen.

Na de punt aan het eind van de vorige zin ben ik even gestopt met schrijven. Mijn dochter van veertien deed er een halve minuut over om het verhaaltje tot aan die punt te lezen. In die halve minuut verdiende Paul McCartney iets meer dan 200 Euro omdat er ergens op aarde liedjes van zijn hand op de radio gedraaid werd. Of dat nou ‘ With a little help from my friends’ in de uitvoering van Joe Cocker was, of de meest gedraaide plaat ter wereld -‘Yesterday’ van de Beatles. Dat nummer wordt elke minuut ergens ter wereld op minstens 1 radiostation gedraaid. Paul McCartney is een van de weinige liedjesschrijvers die slapend rijk wordt: het gaat namelijk dag en nacht door , die 200 euro per halve minuut. Paul bezit trouwens ook een kasteel.

Of je nou een popdeuntje schrijft, een opera of een reclamedreutel, in alle beschaafde landen op de wereld houdt een organisatie ter plekke zo goed mogelijk in de gaten wanneer welk muziekje te horen was. En tegen een vergoeding waar muziek in zit zorgen die muzikale waakhonden er voor dat het geld terecht komt bij de componisten. Niet alleen radio –en televisiestations moeten betalen voor het laten horen van liedjes, maar elke lingeriewinkel waar de radio aanstaat wordt ook een beetje uitgekleed. Net als het restaurant dat je tijdens de biefstuk laat genieten van een mooie plaat van Marco Borsato over doodgaan. Zelfs bezitters van krakende liften die je tijdens de op en neergang van zo’n ding proberen te kalmeren met speciale liftuitvoeringen van onsterfelijke melodieën ontlopen de dans niet. Voor het gebruik van muziek wordt dus van alle kanten veel geld ingezameld. Het grootste deel daarvan gaat naar een vrij beperkt aantal mensen: de meeste muziekschrijvers op deze wereld zijn namelijk beduidend minder succesvol dan Paul McCartney en Ilja Gort. In de regel ook een stuk minder goed trouwens maar ze kunnen natuurlijk ook net iets meer pech hebben gehad, daar wil ik verder van af zijn.

Om nu dicht bij huis te blijven: er zijn tienduizenden Nederlanders die liedjes, filmmuziek , opera’s of reclamemuziek schrijven. Niet meer dan een paar honderd daarvan houden er een modaal inkomen aan over en niet meer dan een handvol bedenkt mooie melodietjes met landhuis- of kasteelgevolgen. Er wordt in Nederland niet alleen meer koemelk gemolken dan we kunnen opdrinken, er wordt ook veel meer muziek geschreven dan naar geluisterd kan worden. Behalve met een melkplas en niet te vergeten een mestoverschot, zitten we dus eigenlijk ook nog met een muziekberg. Niemand heeft het er ooit over want het is een onzichtbare berg dus behalve de schrijvers van al die ongehoorde muziek heeft niemand er verder last van. Alle schrijvers van muziek die juist wel gehoord mag worden, krijgen binnenkort misschien last met de Tweede Kamer. Die kamer denkt namelijk na over een voorstel om toe te staan dat componisten vrijwillig afstand doen van hun recht op een vergoeding als hun muziek gebruikt wordt op radio – en televisie. Of als ringtone op een mobiele telefoon om nog maar eens iets te noemen. U snapt natuurlijk gelijk dat geen muziekschrijver in ons land zo gek is om vrijwillig afstand te doen van zijn grootste bron van inkomen. U snapt tegelijk ook dat als Nescafe ooit toe is aan een nieuw herkenningsdeuntje, die opdracht 100 % zeker gegund gaat worden aan een componist die er vrijwillig mee akkoord gaat dat hij voor een achterwandje van een garagebox in een mindere wijk aan de slag zal moeten. En de herkenningsmelodieën van de Nederlandse TV soaps zullen nog goedkoper gaan klinken dan ze nu al doen. Om ook maar eens iets te noemen waar uw oren problemen mee zouden kunnen krijgen. Want goeie componisten, laat staan de topjongens krijg je niet voor een fooi. Dat wil zeggen, nog niet.

Related Images:

Ik was een jaar of zestien en besloot hetzelfde te gaan doen als al mijn vrienden: vriendinnen verzamelen! Hoewel ik er veel vrije tijd en vriendelijke woorden instopte en er zelfs een zaterdags baantje als assistent glazenwasser bijnam om op dansavonden onbeperkt glazen bier en cola te kunnen laten aanrukken, was mijn verzamelwoede groter dan de resultaten die ik boekte. Mijn vrienden plaagden me daar mee. Soms zo harteloos dat ik me na een jaar ook nog eens genoodzaakt voelde om een stel nieuwe vrienden te willen hebben.Het is later allemaal goed gekomen. ‘ Wie zoekt zal vinden’ schijnt er in de bijbel te staan en dàt stukje bijbel klopt een heel end. Niet volledig, want er wordt wel eens zonder enig resultaat gezocht naar onontplofte door terroristen verstopte bommen, maar in de regel loont het zoeken naar iets de moeite.

Tegenwoordig verzamel ik vooroorlogse ansichtkaarten met plaatjes van blootachtige dames die zo mooi zijn dat ik ze op mijn zestiende allemaal als vriendin had willen hebben. En Mariabeeldjes. En oude 78 toerenplaten met onsterfelijke liedjes zoals “ De postkoets” van De Selvera’s, “ Jailhouse Rock ” van Elvis, en “ Can’t buy me love” van de Beatles. En ik verzamel alle boeken en tijdschriftartikelen van W.F. Hermans. En niet te vergeten zout – en pepervaatjes in de vorm van tomaatjes, maar die moeten dan wel oud en puntgaaf zijn. Stripboeken verzamel ik ook. Net als opwindpolshorloges.
Verder loop ik op de maandelijkse rommelmarkt in de Veemarkthallen in de stad Utrecht wel eens tegen iets aan waarvan ik gelijk denk dat het leuk zou zijn er een hele verzameling van aan te leggen. Zo kocht ik er twee weken geleden voor 12 Euro een Bruinlederen Dildo die – volgens een plaatje uit een boek over antieke Dildo’s – 300 jaar oud was. “Wat heb je daar nou aan”, was het eerste wat mijn vriendin zei toen ik haar mijn vondst liet zien. Na uitleg van mijn kant begreep ze in ieder geval dat het best geinig zou zijn om een stuk of 5 van dit soort bizarre stukken antiek in een vitrinekastje in de badkamer te hebben staan. Ik moet er nu dus nog 4 verzamelen en heb er opnieuw een reden bij om nu alvast gretig naar de eerstvolgende Rommelmarkt uit te kijken. Naar de Verzamelaars beurs ga ik nooit. De meeste verkopers die daar staan zijn namelijk gespecialiseerd in iets – glazen inktpotjes bijvoorbeeld, want die spaar ik ook. En dat soort handelaren vragen altijd de hoofdprijs. Op de rommelmarkt daarentegen staan bijna geen specialisten en daardoor ben je in de regel goedkoper uit. Ik zal u een verzamelvoorbeeld geven.

Op diezelfde rommelmarkt waar ik dat antieke sekshulpstuk kocht, stond een handelaar in stripboeken die voor een mooie oude strip van Batman 4 Euro vroeg. Niet eens duur trouwens! Honderd kramen verder vind ik naast een berg messen en vorken, in een stapel willekeurige Donald Ducken, zomaar ineens een Superman – een Batman en een Spidermanstrip. Die ik samen voor 2 Euro mee mocht nemen. Dat is nou de Eurovreugde van verzamelen. Zoeken, eindeloos blijven zoeken, om dan voor een bedrag van niks iets te vinden waarvan je zeker weet dat het veel meer waard is. Niet dat het ooit in een verzamelaar op zou komen om ook maar 1 van zijn schatten te verkopen, maar door zo lekker hebberig te denken praat je in je eigen hoofd goed dat je bijvoorbeeld zojuist een nutteloze Sierdildo gekocht hebt. Of het 42 ste zout en peperstel in tomatenmotief, waar je niet eens meer plaats voor hebt. Of voor de derde keer dezelfde 78 toeren plaat omdat je weet dat er nog al eens een plaat breekt als je in de nachtelijke uren op een feest de koffergrammofoon met de hand gaat lopen opwinden. Over opwinden gesproken.

Net voordat de Euro kwam betaalde je een rijksdaalder entree op de Rommelmarkt in de Veemarkthallen in Utrecht . Drie jaar later 3 Euro.Mij was dat ontgaan. Chantal van Oort wees me er op. Zij bleek foto’s van Andrè Hazes te verzamelen. En de entreebewijzen van alle rommelmarkten die ze afstroopte.

Related Images:

Robert Jensen is op vakantie en zijn programma wordt overgenomen door Henk en Jelmer. Luister dus de komende dagen naar Henk tussen 15.00 en 18.00 op YorinFM!

Related Images:

Erg leuk is het programma Westbroek! wat Henk elke week voor RTV Utrecht maakt. Tijdens de uitzending wordt de kijker meegenomen op ontdekkingstocht door de provincie. Deze week is Henk op bezoek in de gemeente Maarn. Bekijk de uitzending hier.
A.s. zaterdag speelt Henk in Gorredijk de eerste voorstelling van zijn theatershow in het nieuwe jaar, er zijn nog enkele kaarten beschikbaar!

Related Images:

Radio 3FM, Noordzee FM, Radio 10 Gold, Yorin FM, RTL FM, Radio Veronica, ID&T Radio, Sky Radio, Classic FM, BNR Nieuwsradio en Radio 538 hebben zich voor de ramp in Asiel verenigd in Radio 555. Op 6 januari 2005 zullen alle radiostations hun zendtijd ter beschikking stellen aan Radio 555. Henk Westbroek is te horen tussen 14 en 16 uur, samen met Roland Snoeijer van RTL FM. Kijk hier voor de volledige bezetting.

Related Images:

Op eerste Kerstdag zendt TV Utrecht een Kerstspecial uit van het programma Westbroek! In deze speciale kerstuitzending bereidt Henk bij hem thuis een waar feestmaal. Maar eerst moet hij natuurlijk inkopen gaan doen. Zo gaat hij op pad met een jager om een stukje vers wild te halen, maar of dat lukt? Ook gaat hij op bezoek bij

Related Images:

Dinsdag 15:23 –

Related Images:

test

Related Images: