By hadebe on mei 24, 2013 | In Uncategorized | No Comments »
De Utrechtse popgroep Het Goede Doel heeft donderdagavond in Utrecht een nieuw album gepresenteerd. De dubbel verzamel-cd “Was alles maar precies zoals het was” bevat de beste liedjes van Het Goede Doel. Op de cd ook de nieuwe single “Alle moeders heten mamma”, die Henk Westbroek en Henk Temming hebben geschreven in het programma Ali B op volle toeren.
By hadebe on mei 24, 2013 | In artikel | No Comments »
Met een concert in kleine setting (in Henk Westbroek’s eigen kroeg Stairway To Heaven in Utrecht) heeft het Goede Doel donderdagavond 23 mei de nieuwe dubbel-CD Was Alles Maar Precies Zoals Het Was gepresenteerd.
Het Goede Doel was drie decennia geleden een zesmansband, maar werd gaandeweg uitgedund tot drie personen en keerde, na de split in 1989, in 2008 terug als duo.
De songschrijvers Henk Westbroek en Henk Temming, zestigers inmiddels, maken tegenwoordig hun muziek voor de lol, waar ze vroeger weleens iets ‘om den brode’ deden.
In Stairway To Haven werden de Henken begeleid door hun stevige vijfmansband, van wie met name gitarist Joost Vergoossen en saxofonist Peter Hermesdorf de show stalen. Vergelijk je Het Goede Doel anno 2013 met hoe de band een kwart eeuw geleden klonk, dan is het eigenlijk jammer dat de groep zijn hoogtijdagen beleefde in de periode dat ‘gladgestreken’ de norm was. Niet dat Het Goede Doel destijds niet kon rocken, 1986 was nu eenmaal niet de tijd van de scheurende gitaren en de stampende ritmesecties. Ook zij verborgen veel schoonheid destijds onder dikke toetsentapijten. Ook in Stairway was een toetsenist aanwezig, maar deze vervanger van vaste kracht Geert Keysers toverde zo nu en dan ook een lekker authentiek Farfisa-orgeltje tevoorschijn. Een sound die in de eighties taboe was.
Aan het concert was welgeteld één repetitiemiddag vooraf gegaan om de ongebruikelijke nummers te oefenen. Want als je een CD met ‘Het andere Goede Doel’ presenteert, wil je dat ook laten horen. “We hebben een stuk of tien van die nummers geoefend, daarna nog een paar hits,” voorspelde Westbroek vooraf. En inderdaad ging het dak eraf tijdens Sinterklaas, Wie Kent Hem Niet?, dat eind ’82 met de synthesizer werd ingespeeld (de demo verscheen destijds op single), en zich nu als stevige rocker bewees.
Dan de CD…..
Westbroek en Temming stonden niet te trappelen, vertelt Westbroek aan Written in Music, toen de platenmaatschappij kwam met het voorstel om wéér een verzamel-cd uit te brengen. De platenmaatschappij oordeelde dat de twee laatste Goede Doel-albums, Gekkenwerk en Liefdewerk, niet echt breed gedistribueerd zijn en dat het tijd was voor een update van de compilatie-collectie. “Uiteindelijk zijn wij akkoord gegaan op voorwaarde dat het een verzamelaar zou worden waarop nou eens niet de hits zouden komen, maar de nummers die Henk en ik zelf het allermooist vinden,” vertelt Westbroek.
De twee Henken gingen daarvoor niet uitgebreid om de tafel zitten. “Omdat andere Henk en ik niet de gewoonte hebben het overal over eens te zijn, duurde het even voordat de defintieve lijst er was,” schrijft Temming in het boekje bij de cd. Uiteindelijk leverden beide Henken elk hun eigen lijstje in, wat door de platenmaatschappij werd verwerkt tot een lijst van 32, inclusief de bonustracks Alle Moeders Heten Mama, dat de Henken schreven voor het tv-programma Ali B Op Volle Toeren.
“Dat lijstje van me? Ik denk dat ik er een kwartiertje over heb gedaan,” zegt Westbroek. “Ik had het niet nodig daar die oude platen nog eens voor te pakken. Het zou me niets verbazen als andere Henk dat anders heeft aangepakt.”
De verzamelaar begint niet in 1982, het jaar dat debuut-album België (Is Er Leven Op Pluto?) verscheen, maar een jaar later, bij het album Tempo Doeloe. “We wilden eindelijk eens een België-loze plaat maken,” zegt Westbroek. Niet eens zozeer uit dwarsigheid, maar een paar maanden geleden verscheen bij de vorige platenmaatschappij van Het Goede Doel een heruitgave van België, waarop de negen tracks volgens de laatste maatstaven zijn geremasterd en waarop maar liefst 22 bonustracks uit de vroege Goede Doel-periode zijn toegevoegd.
Ook de vertegenwoordigers van platenlabel Universal wilden een ‘ander’ verzamelalbum dan de zoveelste Greatest Hits. In plaats van Vriendschap en Ik Dans Dus Ik Besta kregen de Henken carte blanche.
Beide Henken hebben wat water bij de wijn gedaan, blijkt uit de woorden van Temming in het boekje bij de cd. “Een paar van mijn persoonlijke keuzes haalden het niet, evenals dat het geval was met enkele favorieten van andere Henk.” Het all-time favoriete Goede Doel-nummer van Henk Westbroek is wel vertegenwoordigd. Het heet Sara en hij schreef het in 1988 voor een bijzondere Goede Doel-plaat, waarop alle vocalen werden gedaan door gastzangers. Iedereen Is Anders heette dat album. Ramses Shaffy deed erop mee, Marco Bakker, ene Rene Froger zong Alles kan Een Mens gelukkig Maken, dat Henk en Henk destijds helemaal niet op single wilden uitbrengen en Circus Custers deed de vocalen voor Sara. Op de nu verschenen cd doet Het Goede Doel ze zelf. Dat geldt ook voor Tegenwoordig Wordt Weer Helemaal Als Vroeger, waarin Rob de Nijs al waarschuwde dat in tijden van crisis ‘marcheren weer de nationale sport’ zou kunnen worden. Op Was Alles Maar… is nu de versie van Henk en Henk zelf te horen.
Helemaal ‘hitvrij’ hebben de samenstellers hun overzicht niet gelaten: Alles Geprobeerd kwam in 1986 tot halverwege de Top 40 en wordt tegenwoordig tot de klassiekers uit de Nederlandstalige ‘boom’ van de jaren tachtig gerekend. Maar alle andere singles die op het album staan –Net Zo Lief Gefortuneerd, Franse Auto, Uit Vrije Wil- kwamen niet in de buurt van een hitnotering.
Een andere hit staat nog wel op de plaat, dat is Nooduitgang, dat najaar ’87 in een live-uitvoering scoorde. Het Goede Doel heeft nu gekozen voor de studio-versie van het album Mooi En Onverslijtbaar uit 1986. Nu was Nooduitgang in de live-versie juist zo’n nummer dat door de publieksparticipatie een extra boost kreeg op een manier die er ook bij I Want You To Want Me van Cheap Trick en No Woman No Cry van Bob Marley voor zorgde dat dat de definitieve versies werden. Als Nooduitgang een plek verdient op ‘Het beste van het Goede Doel’, wat deze plaat pretendeert te zijn, is het zonder twijfel in de live-versie.
Maar elke andere vorm van kritiek snijdt geen hout: Was Alles Maar Precies Zoals Het Was is het ‘residu’ van drie decennia Het Goede Doel volgens de architecten zelf. En alleen al om die reden interessant.
Van het werk uit de jaren tachtig (behalve België) hebben beide Henken zo’n drie nummers per album overgehouden, wat resuleert in dertien tracks in totaal. Dat betekent dat het repertoire uit de 21ste eeuw sterk is oververtegenwoordigd, met negentien tracks. Kennelijk hebben de schrijvers daar toch meer mee.
Bron: Writteninmusic.com
By hadebe on mrt 30, 2013 | In concertagenda | No Comments »
Op zaterdag 30 maart 2013 treedt Het Goede Doel op in de sporthal De Viergang aan de Sportlaan in Pijnacker. Organisatie door Café De Guyter en Sporthal De Viergang. Ook Toontje Lager en The Clarks treden op.
By hadebe on mrt 2, 2013 | In nieuws | No Comments »
Wat een opluchting. Henk kreeg afgelopen woensdag, op zijn verjaardag, goed nieuws. Op zijn longen werden een half jaar geleden vlekjes aangetroffen die wezen op asbestkanker. Na langdurig onderzoek bleek dat de asbestdeeltjes ingekapseld waren en zich dus nog niet ontwikkeld hadden tot kanker.
De afgelopen 6 maanden stonden vanzelfsprekend in het teken van onzekerheid. De op dit moment geplande vakantie staat dus niet in het teken van afscheid, maar juist als een nieuwe start. “Het begin van mijn derde jeugd”, aldus Henk in een interview met het Algemeen Dagblad.
By hadebe on mrt 2, 2013 | In artikel | No Comments »
Het Goede Doel-zanger Henk Westbroek (61) is de afgelopen 6 maanden door een hel gegaan, omdat bij hem de eerste symptomen van asbestkanker in zijn longen waren geconstateerd. Gisteren, op zijn verjaardag, kreeg hij eindelijk goed bericht. ‘Van levensgevaar is godzijdank geen sprake meer. Ik had al een mooie afscheidsvakantie geboekt omdat de dood met rasse schreden leek te naderen’.
De Het Goede Doel-zanger is, zo geeft hij openhartig toe in het AD van vandaag, door het oog van de naald gekropen. De voortekenen waren duidelijk en somber: op zijn longen werden vlekjes aangetroffen die wezen op asbestkanker. Zonder te willen overdrijven: ‘Mijn leven heeft echt aan een zijden draadje gehangen. Serieus, ik dacht echt dat het voor mij over en uit zou zijn.’
By hadebe on nov 20, 2012 | In consorten | 5 Comments
Henk Temming heeft niet stilgezeten de afgelopen periode. Vorige week kwam zijn album ‘Kerstalbum’ uit. Op het album staan 13 nieuwe, eigen nummers. De track ‘Witte kerst’ wordt als single uitgebracht. Het liedje beschrijft tot in detail zijn favoriete witte kerst: een compleet kerstdiner bestaande uit voornamelijk witgekleurd voedsel.
Het album is goed ontvangen. Bol.com schreef een lovende albumbeschrijving.
By hadebe on jul 6, 2012 | In concert | 7 Comments
Op 22 september treedt Henk Westbroek op met popkoor Noisz. Het koor organiseert een ‘nederpopavond’ houden, waarbij nummers van de Utrechtenaar en zijn band het Goede Doel centraal staan. “Zie het maar als een soort Symfonica Hollandia, waarbij ook het publiek volop meezingt. Ik hou er niet van als een zaal de hele avond passief zit toe te kijken. Het moet opnieuw een feestje worden”, aldus dirigente Barbara Lok.
By hadebe on jun 20, 2012 | In column | 6 Comments
Als mijn vader nog zou leven zou hij dit jaar precies 95 geworden zijn. Ik ben nooit in mijn leven omgegaan met iemand die hartelijker en behulpzamer was dan hij. Behalve voor Duitsers.
Zijn weerzin tegen onze oosterburen ging zo ver dat hij zelfs niet bereid was van Duitse wegen gebruik te maken om zo snel mogelijk in Italië de vakantietent op te kunnen zetten. Gelukkig was mijn moeder thuis de baas. Ze leende jerrycans waar benzine in kon, zodat er in Duitsland niet getankt hoefde te worden en sloeg een voorraad proviand in die het onnodig zou maken om onderweg ergens een broodje te hoeven kopen.
We waren nog geen 200 kilometer op Duitse bodem of de auto begon kuren te vertonen waardoor we gedwongen waren op de eerste de beste camping de tent op te zetten. Van de uiterst vriendelijk campingbaas leende mijn vader gereedschap om aan zijn auto te kunnen sleutelen en toen dat ding weer goed liep kreeg mijn vader last van gruwelijke rugpijn. Hij voelde zich de volgende ochtend nog steeds niet in staat om een dikke duizend kilometer in een hobbelende auto te zitten, dus we bleven nog maar een dagje staan.
De camping was prachtig. Onze tent stond aan de rand van een snelstromende riviertje waarin Duitsers in lange lieslaarzen op forellen visten. Dat wilde ik ook: vissen vangen! Mijn vader vond een lange stok, knoopte daar een touwtje aan vast en omdat in de naaidoos van mijn moeder ook veiligheidsspelden zaten, kon dat touwtje van een geïmproviseerd vishaakje voorzien worden. Ik ving natuurlijk niks maar vermaakte me omdat de stroming van het riviertje ervoor zorgde dat ik lekker vaak omviel.
Na een paar uur waterplezier werd ik door een Duitse meneer in een groen pak naar de kant geroepen. Hij droeg een hoedje waarop twee vogelveren vastgeplakt waren waardoor ik vanzelfsprekend vermoedde dat het een vermomde Indiaan was. Hij vroeg iets aan me wat ik niet verstond dus ik haalde mijn vader erbij die hem wel begreep. Er ontstond een stevige ruzie tussen de twee heren naar aanleiding van het feit dat ik zonder visvergunning in beschermd viswater iets deed wat op vissen leek. De hoeder van de forellenstand schreef een bekeuring uit, die mijn vader demonstratief versnipperde en toen de goede man mijn hengel wilde afpakken beloofde mijn vader hem te zullen wurgen als hij het lef zou hebben me aan te raken.
De man schatte goed in dat mijn vader een man van zijn woord was en vertrok. Om een kwartier later terug te komen in een politieauto, die met loeiende sirene de camping op scheurde. Het feest begon van voor af aan, met dat verschil dat de rivierwachter – omdat hij nu bescherming van twee agenten genoot – het aandurfde de hengel die ik vasthield uit mijn handen te trekken. Zoals beloofd begon mijn vader hem zonder enige vorm van waarschuwing te wurgen, wat de agenten niet goed vonden. Mijn vader werd van handboeien voorzien en meegenomen. Ik stond erbij, ik keek erna en ik huilde als het kleine kind dat ik was.
“We gaan alvast inpakken en de tent afbreken”, zei mijn moeder. “En je hoeft helemaal niet te huilen want je vader heeft voor ergere vuren met Duitsers gestaan en toen is je vader ook zonder kleerscheuren thuis gekomen. Over een uur staat hij hier weer: daar kun je vergif op innemen!” Omdat alles wat mijn moeder zei altijd klopte, ging ik eerst nog een half uurtje vissen met de hengel die toch niet meegenomen was, om daarna mijn moeder te mogen helpen met het zo strak mogelijk oprollen van de tent.
Toen alles ingepakt was stapte mijn vader uit de politieauto die deze keer zonder sirene de camping opreed en zei: “Ze zullen toch echt opnieuw met een leger voor onze deur moeten staan voordat ik de boete die ik gehad heb ga betalen. Ik rij trouwens zelf wel want toen ik die mof bij zijn strot greep schoot in een klap de rugpijn m’n rug uit. Slapen we vannacht even thuis of zal ik gelijk doorrijden naar Texel?”
Bron: De Nieuwe Utrechter
By hadebe on jun 16, 2012 | In artikel | No Comments »
ZWARTSLUIS – Popkoor Noisz strijdt voor ‘four minutes of fame’ in de nieuwe theatervoorstelling van Danny de Munk en Henk Poort.
Ondertussen maakt het koor van dirigente Barbara Lok zich ook op voor een groot optreden met Henk Westbroek. Dat is op 22 september in de eigen ‘thuishaven’ Zwartsluis.
Het concert in de Vrijgemaakte kerk is een vervolg op een eerder optreden met Jan Vayne. Dat zorgde voor een uitverkochte zaal en ‘één groot feest’, herinneren Lok en koorlid Heleen Langenbach zich. “Heleen hing de volgende dag al aan de telefoon dat we er een jaarlijks evenement van moesten maken. Ik lag nog in bed…”, lacht Lok, die desondanks ook direct enthousiast was. Grote namen passeerden de revue. Daniël Lohues, Frank Boeyen, Stef Bos en uiteindelijk besloten ze voor Henk Westbroek te gaan.
Die zei tot grote verrassing van Langenbach direct ‘ja’, toen ze hem per mail benaderde. Of ze hem even wilde bellen. “Dat heb ik uiteindelijk gedaan vanuit een stoel in mijn tuin. ‘Heleentje Langenbach uit Zwartsluis belt even met Henk Westbroek’, dacht ik. Het voelde heel onwezenlijk. Henk was echter heel positief, maar liet vervolgens een tijd niets van zich horen. Toen heb ik hem gemaild met de vraag of hij kon bewijzen dat ik wel met ‘de echte’ Henk Westbroek had gesproken. Kreeg ik een kopie van zijn paspoort over de mail…”, grinnikt Langenbach.
Met Westbroek gaat Noisz een ‘nederpopavond’ houden, waarbij nummers van de Utrechtenaar en zijn band het Goede Doel centraal staan. “Zie het maar als een soort Symfonica Hollandia, waarbij ook het publiek volop meezingt. Ik hou er niet van als een zaal de hele avond passief zit toe te kijken. Het moet opnieuw een feestje worden”, waarschuwt Lok alvast.
Ze heeft het bijzonder naar de zin bij het koor uit haar geboorteplaats. Dat heeft de afgelopen twee jaar volop naam gemaakt met energieke optredens. “Bovendien is uit een groep mensen die elkaar niet of nauwelijks kenden een hechte vriendenclub ontstaan. Dat is zo leuk om te zien. Nadeel is dat er wel heel veel wordt gekletst op een repetitieavond. ‘Hebben ze in ieder geval een gezellige avond’, denk ik dan altijd maar”, glimlacht de dirigente.
Ondertussen strijdt Noisz ook nog om een plek in de theatervoorstelling van De Munk en Poort. “Koren en ensembles kunnen materiaal opsturen, waarna de beste mag optreden in een voorstelling. Wij staan voor De Tamboer in Hoogeveen op de nominatie. Ik heb goede hoop dat het lukt”, zegt Langenbach. Daarmee is de ambitie van Noisz nog niet gestild. Lok: “Stiekem denken we na over deelname aan het televisieprogramma Korenslag.”
Bron: De Stentor
By hadebe on jun 4, 2012 | In column | No Comments »
Al op de avond van Tweede Pinksterdag, maar ook de hele dag erna, werd in alle nieuwsrubrieken op de radio jubelend vermeld dat zowel Pony Park Slagharen als De Efteling een topweekend gedraaid hadden. Hoe het Dierenpark Amersfoort, Madurodam en alle Nederlandse ijssalons die Roma heten in datzelfde zonnige Pinksterweekend vergaan was, bleek het vermelden niet waard. Jammer, want door deze opvallende onvolledigheid promoveerde dit economische nieuwsfeitje tot een voorbeeldig voorbeeld van selectieve informatie.
Dat viel me op omdat ik zelf in het Pinksterweekend een boek las dat juist een overdaad aan informatie bevat. Het heet 1493 en is geschreven door iemand die kraakhelder schrijven kan, Charles Mann. Hij toont haarfijn en met een groot oog voor detail aan dat de ecologische en economische globalisering in 1493 begon als gevolg van Columbus’ ontdekking van Amerika een jaar eerder. Als resultaat van diè keer dat Amerika ontdekt werd, kwam de in Europa niet voorkomende aardappel, maar ook de tomaat en de maïskolf bij ons terecht. Een hectare aardappels, om selectief verder te gaan, bleek vier keer meer mensen te voeden dan een hectare Europese tarwe. Met gevolg dat in Europa de hongersnood verminderde en de bevolkingsgroei toenam.
Columbus en zijn navolgers exporteerden op hun beurt – zonder daar enig besef van te hebben – Cholera, Tyfus en een palet aan andere ziekten waar de bevolking van Amerika nauwelijks weerstand tegen had. Met als gevolg dat binnen 100 jaar ruim de helft van de mensen in Noord- en Zuid-Amerika morsdood waren. Omdat er in Amerika bergen met zilver te delven waren, kwam er bij ons ineens meer dan voldoende geld beschikbaar om schepen te bouwen waarmee slaven uit Afrika naar Amerika gebracht konden worden. Om daar in de zilvermijnen de plaats van de verzwakte of overleden lokale slaven in te nemen.
Toen ik dit prachtige boek uit had besefte ik dat zij die moeite hebben met de globalisering – en ik hoor daar ook bij – ruim 500 jaar achter de feiten aanlopen en in wezen met hun hoofd in een sprookjeswereld leven. Zoals de Efteling dat is. En niet te vergeten; Pony Park Slagharen!
Bron: De Nieuwe Utrechter