‘Zelfs je naam is mooi’ GOUD!!!

Dat het nummer ‘Zelfs je naam is mooi’ een succes is, was al bekend. Maar nu is er de officiele bevestiging. Vrijdag 4 december ontving Henk Westbroek een gouden plaat voor de verkoop van 50.000 exemplaren van de single.

Related Images:

Henk surprise-act tijdens Night of the Proms in Antwerpen

Vrijdagavond 4 december zal Henk in Antwerpen tijdens de ‘Heineken Night of the Proms’ de surprise act zijn. Hier zal hij de nummers ‘Belgi

Related Images:

Henk Westbroek over de illusie van vriendschap

Zanger en politicus Henk Westbroek gelooft niet in eeuwige vriendschap. In 1983 noemde hij het al ‘een illusie’ in zijn hit ‘Vriendschap’ van Het Goede Doel. Vrienden komen en gaan, maar voor echte maatjes gaat hij, ondanks alle teleurstellingen, nog steeds door het vuur. ‘En vrienden mogen bij mij alles doen en zeggen, omdat ik weet dat ze
de beste bedoelingen hebben.’

Vriendschap blijft zanger en Utrechts politicus Henk Westbroek boeien. Henk, die dit jaar met zijn partij Leefbaar Utrecht een groot aantal zetels in de gemeenteraad veroverde, scoorde in 1983 met Het Goede Doel een hit met het liedje ‘Vriendschap’. De regels ‘Een keer trek je de conclusie: vriendschap is een illusie. Vriendschap is een droom, een
pakketje schroot met een dun laagje chroom’ geven duidelijk aan dat Henk regelmatig teleurgesteld is in de vriendschap. Op 10 december is Westbroek bij de IKON te zien in de documantaire ‘Jongens onder elkaar’, waarin hij praat over vriendschap tussen mannen. ‘Vrienden gaan uit elkaar om de meest banale redenen’, zegt Henk. ‘Vriendschappen
verwateren doordat mensen verhuizen, ruzie krijgen over geld of omdat een van de twee een vrouw krijgt waar de ander niet mee overweg kan. Het klinkt misschien wat somber, maar het is de waarheid. Ik kan zo tien tot twaalf personen met wie ik nu geen contact meer heb, maar van wie ik dacht dat onze bijzondere band voor altijd was. Ik denk dat heel veel mensen dat herkennen’

Henk’s eerste teleurstelling in de vriendschap stamt uit zijn jeugd. ‘Mijn schoolmaatje met wie ik altijd samen was, verhuisde naar de andere kant van de stad. Op die leeftijd was dat heel ver weg. Het contact verwaterde en we zijn uit elkaar gegroeid. Eigenlijk gaat daar het liedje ‘Vriendschap’ over’. Een tweede grote klap kreeg Henk te verwerken toen hij rond zijn dertigste bekend werd met de band ‘Het Goede Doel’. Als je bekend bent, wil ineens iedereen je maatje zijn. En vrouwen willen, zonder dat ze je kennen, het bed met je delen. Daarvan ben ik een paar jaar aardig van slag geweest. Ik vertrouwde niemand meer en hield mensen op een afstand. Na een tijdje prik je er wel doorheen’

Maar ondanks alle teleurstellingen zegt Henk niet zonder vrienden te kunnen. Westbroek: ‘Ik zeg niet dat vriendschappen niet waar kunnen zijn, voor zolang ze duren. Maar het is net als met liefde, je kunt niet uitsluiten dat het overgaat. Aan de meeste mannen vind ik trouwens niets leuk’, adus Westbroek. ‘Ik ben geen Paul de Leeuw ofzo, dus erotiek komt er niet bij kijken.’

Met zijn vriendinnen gaat Henk iets anders om. ‘Vriendschap met een vrouw is in bepaalde opzichten anders dan met een man. Bij vrouwen speelt toch altijd onderhuids een erotisch moment mee. Ik heb twee goede vriendinnen tegen wie ik net zo doe als tegen mijn vrienden. Maar stel dat ik onverwacht met een van hen moet overnachten in een hotel, dan zou ik voor mijn vriendin een aparte kamer regelen. Terwijl ik met een vriend gewoon in hetzelfde bed zou duiken. Een vriend is voor
mij een persoon van het aardiger soort. Ieder mens is een sociaal dier en kan niet zonder vrienden leven. Zij hebben bij mij altijd prioriteit nummer één. Voor hen ga ik door het vuur’.

Eén van Henk’s beste maatjes, René Meister, is tegenwoordig ook zijn producer. Westbroek: ‘Vroeger koos ik voor mijn platen altijd een producer met wie ik niets had. Omdat die strenger en objectiever zou zijn. Op mijn derde soloplaat ‘Westbroek, met de hit Julia, red’ werk ik samen met René; dat gaat veel beter. Van een vriend neem ik
veel sneller iets aan. Mijn vrienden begrijpen ook waarom ik bepaalde dingen doe. Ze kunnen me beledigen en door de stront halen, omdat ik weet dat ze dat met de beste bedoelingen doen en niet om me te pesten. Vriendschap is onvoorwaardelijk. Oké ze moeten wel met hun poten van mijn dochtertje afblijven.’

bron: Story, Lonneke van der Spek, 3 december 1998 (met dank aan Anne)

Related Images:

Midifiles online

Vanaf vandaag gaan we ook midi-files aanbieden op deze homepage. Op dit moment hebben we er helaas nog maar een paar. Maar misschien zijn er nog bezoekers die onze verzameling kunnen uitbreiden? Wij houden ons aanbevolen. (1 dec ’98)

Related Images:

Top Leefbaar Utrecht krijgt gelijk

Henk Westbroek en zijn zakenpartner/partijgenoot Broos Schnetz hebben een rechtzaak gewonnen van een zakenpartner. Deze had het tweetal van list en bedrog beschuldigd toen zij een uitgaansgelegenheid verkochten waar hij werkzaam was. Ook legde deze persoon een verband met hun politieke activiteiten. De rechter veroordeelde de man tot rectificatie in het Utrecht Nieuwsblad en een schadevergoeding van duizend gulden. Westbroek en Schnetz schenken het geld aan de door de oorkaan Mitch getroffen Utrechtse zustergemeente in Nicaragua. Meer informatie hier. (26 nov ’98)

Related Images:

Top Leefbaar Utrecht krijgt gelijk

De rechtbank in Utrecht heeft de top van de lokale partij Leefbaar Utrecht volledig in het gelijk gesteld in een kort geding over de Utrechtse discotheek PLF. Fractievoorzitter Henk Westbroek en partij-voorzitter Broos Schnetz waren eigenaar van de uitgaansgelegenheid. Voormalig zakenpartner Hoogendoorn beheerde de entree en de garderobe van de disco. Toen Westbroek en Schnetz de zaak verkochten, kwam Hoogendoorn zonder werk. In een flyer en in de lokale media beschuldigde Hoogendoorn zijn zakenpartners van list en bedrog en legde hij een verband met hun politieke activiteiten. Beide partijen daagden elkaar vervolgens voor de rechter.

Die oordeelde dat Westbroek en Schnetz zakenlijk juist hebben gehandeld. Door het conflict in verband te brengen met de politieke activiteiten van Westbroek en Schnetz heeft Hoogendoorn de grenzen van het betamelijke overschreden, oordeelde de rechter.

Hoogendoorn moet in het Utrechts Nieuwsblad van zaterdag een rectificatie plaatsen. Verder is hij veroordeeld tot het vergoeden van duizend gulden schade. Westbroek en Schnetz schenken het geld aan de door de orkaan Mitch getroffen Utrechtse zustergemeente León in Nicaragua.

bron: Algemeen Dagblad, donderdag 26 november 1998

Related Images:

Westbroek schrijft track op nieuw album Kinderen voor Kinderen

Net als bij alle vorige delen staat er op de nieuwste Kinderen voor Kinderen CD ook deze keer weer een door Henk Westbroek geschreven nummer. Voor Kinderen voor Kinderen 19 schreef hij het nummer ‘Gratis Pizza’s’. De muziek is deze keer gecomponeerd door Ren

Related Images:

‘Zelfs je naam is mooi’ voor derde keer in de Top 10

Henk Westbroek staat deze week op 9 in de Top 10 met het nummer ‘Zelfs je naam is mooi’. Dit is de derde keer dat het nummer de Top 10 van de nationale hitparades binnenkomt. Heel bijzonder, want het is sinds 1981 niet meer voorgekomen dat dezelfde plaat drie keer in de Top 10 komt. Dat gebeurde toen met hits van Ottawan, Odyssey en Alexander Curly. Nu dus Henk die voor het eerst in zeventien jaar weer voor de derde keer genoteerd staat bij de bovenste tien. Het nummer staat overigens al een half jaar in de Mega Top 100. Dat is een half jaar! (17 nov ’98)

Related Images:

Henk weer op de radio

Na een maand afwezigheid is Henk weer terug op de radio. Er waren scheurtjes in zijn stembanden ontdekt en hij moest hieraan snel geopereerd worden. Hierdoor werd een groot deel van zijn theatertournee geannuleerd. Maar na een operatie aan zijn stembanden en een periode van enkele weken waarin hij zijn stembanden niet mocht gebruiken is hij vanaf nu weer elke maandag t/m donderdag van 12.00 tot 14.00 te horen op Radio 3. Henk zal pas in 1999 weer gaan optreden. 9 januari is het eerste optreden. (16 nov ’98)

Related Images:

Tekstanalyse: Zelfs je naam is mooi (NRC)

Vrije regelval
Zelfs haar naam is mooi

Een mooie stem heeft hij niet, Henk Westbroek, althans niet in zijn hit
‘Zelfs je naam is mooi’: hij klinkt neuzelig, of achter adem, wat de
verstaanbaarheid niet ten goede komt. Het wijsje is evenmin erg bijzonder:
een braaf tuffend arreslee-ritme, met licht wiegende strijkers erachter,
een solerende sopraansax ervoor, een drummer die alleen zijn kwastjes mag
gebruiken en belletjes in de verte. En de tekst heeft op het eerste
gehoor iets gratuits, met de vertrouwde elementen uit het liefdeslied:
‘o schat van mij’ en ‘ga niet weg, ga nooit bij me weg’. Maar samen hebben
ze iets dat op den duur werkt: dan beginnen flarden van de toch wel
bijzondere tekst door te dringen, dan valt de mooie afwisseling tussen
de opgewekte en de slepende delen op, en dan hoor je vanzelf de
afgeknepenheden in de zang ook niet meer. En dat verklaart wellicht waarom
‘Zelfs je naam is mooi’ nu al bijna een half jaar in de hitparade staat.

Het duurde weken voordat ik het begin mee kon zingen, en nog eens weken
voordat ik zag dat zich in dat begin een zuiver voorbeeld van een zogeheten
chiasme bevond: ‘Als jij je kleren aantrekt zonder haast / en haast zonder
er bij na te denken’ Een chiasme, of kruisstelling, is de verbinding van
woordparen die in spiegelbeeld tegenover elkaar staan. Die van Westbroek is
nog eens extra subtiel, omdat ‘haast’ eerst als een zelfstandig naamwoord en
daarna als een bijwoord van graad wordt gebruikt. Deze spiegeling is meteen
een mooie aankondiging van de omkering die er op volgt: het aankleden doet
zich voor als ‘een omgekeerde striptease’. Een verrassend beeld. Blijkbaar
voltrekt het onthaaste en gedachteloze aankleden zich zo tergend langzaam
(‘tease’ betekent ‘plagen’) dat de zanger zich vanzelf een omgekeerde
nachtclubbezoeker gaat voelen.

Die omgekeerde striptease is, zo zingt Westbroek, ‘van een volmaakte
schoonheid’. Dat klinkt als een loos cliché, maar dat lijkt ook de bedoeling
te zijn. In de volgende regels gaat hij de schoonheid van de aankleedster op
geijkte wijze bezingen, in hooggestemde taal en afgesleten beelden. ‘Elke
handbeweging een gedicht / elke buiging als een roos die sluit.’ Het
daaropvolgende ‘O schat van mij’ mag dan ineens wat alledaags klinken, maar
het zal hier wel letterlijk bedoeld zijn. De zich aankledende geliefde staat
daar met al haar rijmende handbewegingen en roossluitingen te stralen als
een schat, als een schatkist vol schitterende parels en juwelen, zoals ook
blijkt uit het vervolg: ‘O hemelshoge ster’ (of ‘sterre’).

Daarna volgt het eerste hoogtepunt van deze reeks schoonheidsbetuigingen:
‘Zelfs jou schaduw kan mij verblinden.’ Dit noemen we een paradox, een
schijnbare tegenspraak. Natuurlijk kan een schaduw niet verblinden, maar het
is de kunst van de dichter om voor de duur van zijn gedicht onmogelijkheden
aannemelijk te maken. Hier gaat het om zo’n schitterend geval van schoonheid
dat zelfs haar schaduw nog licht geeft, tot verblindens toe. We geloven Henk
graag, en we begrijpen dan ook dat hij daarna maar één ding kan zingen,
nu niet in literaire standaardtaal, maar recht uit zijn hart: ‘Dus ga niet
weg / ga nooit bij me weg’, meteen gevolgd door een nieuwe en grappige
paradox: ‘maar als je ooit verdwijnt / laat mij je dan weer vinden.’ Daarin
klinkt al bijna het verzoek aan de geliefde door om, in geval van onverhoopt
verdwijnen, niet moeilijk te doen en sportief mee te werken aan een snelle
opsporing -want het dringt niet tot het hoofd van de verliefde zanger door
dat er ooit gegronde redenen zouden kunnen zijn voor zo’n vlucht.

Het lied is nu aan zijn tweede ronde toe, die eerlijk gezegd weinig nieuws
toevoegt. De zanger gaat door met wat hij al aan het doen was: lofzang op
lofzang, cliché op cliché stapelen. Na de volmaakte schoonheid uit de eerste
ronde volgt hier nog twee keer ‘volmaakt’, één keer ‘puur’ en één keer
‘helder’, één keer ‘geluk’ en één keer ‘schitterend’, één keer zelfs ‘goudst’
en aan het eind opnieuw de verblinding haar felle licht: ‘Zolang ik jou hier
bij me heb / heb ik de volmaakte liefde / drink ik uit een pure waterbron
/ en slaap onder een deken van geluk / jij bent het goudste zonlicht / een
volmaakt helder kristal / zo schitterend dat ‘t licht ervan / me soms dreigt
te verblinden.’ ‘Verblinden’ rijmt daarna op opnieuw op het ‘vinden’ uit het
refrein: ‘Maar ga niet weg / ga nooit bij me weg / en als je ooit verdwijnt
/ laat mij je dan weer vinden.’ In deze verder nergens rijmende tekst moet
het herhaalde verblinden – vinden wel de essentie van het lied uitdrukken.
De liefde maakt blind, en in zijn verblinding blijft de zanger zijn
geliefde overstelpen met liefdesverklaringen. Maar het tegendeel van
zoveel ‘verblinden’ is de grote angst haar ooit kwijt te zullen raken en
haar nooit meer te kunnen ‘vinden’.

De bijna wanhopige lofzang zoekt naar een nieuw hoogtepunt, voorzover dat nog
mogelijk is. Het wordt gevonden in de naam van de geliefde: ‘Zelfs je naam is
mooi’, en in de vergrotende trap daarvan ‘mooier dan die van iedereen’, en
tenslotte in de absurde overtreffende trap, bijna mompelend uitgesproken:
‘mooier dan die van iedereen / die dezelfde naam heeft.’ Alweer een
onmogelijke geestige toevoeging, een beetje in de trant van het begin
van Slauerhoffs ‘De schamelei’: ‘Zeven zonen had moeder: / allen
heetten Peter, / behalve Wanjka die Iwan heette.’ Na dit zoveelste
bewijs van zijn totale verblinding volgt nog een keer het refrein, waarna
de zanger licht neuriënd (‘doe-die-da’) zijn lied besluit.

Bij aankondiging van deze hit op de radio hoorde ik de diskjockeys
al een paar keer vertellen dat Henk Westbroek (zelf ook een diskjockey,
van Radio 3) dit nummer ‘voor zijn vrouw’ zong. En dat zij Julia heette.
Het leek mij een typische incrowdmededeling, niet ter zake doend, want het
wezen van ‘Zelfs je naam is mooi’ leek mij nu juist dat de geliefde naamloos
blijft – zodat het door iedereen gebruikt kan worden als er iemand de liefde
verklaard moet worden.

Maar onlangs, toen ik eens een keer niet meezong, hoorde ik aan het
slot ineens, tussen de strijkers en de belletjes, op de plaats waar ik
Westbroek tot dan toe had horen neuriën, geen ‘doe-die-da’, maar ‘Ju-li-a’,
op zijn Engels uitgesproken. Zachtjes, als het ware alleen voor die ene
bestemd. Een intimiteit, die het lied een stuk minder universeel toepasbaar
maakte, maar die me ook meteen ontroerde. Henk houdt echt van Julia,
zoveel is wel duidelijk, en niet alleen vanwege haar naam, die mooier is dan
die van iedereen, zelfs mooier dan die van iedereen die ook Julia heet.

Uit het NRC van 14 november 1998
(Met dank aan: Jaron van Boheemen)

Related Images: