Ik maakte voor de VARA op 3FM een programma dat onmiddellijk na de Arbeidsvitaminen begon. Aan het slot van dat muzikale opkikkertje werd dagelijks vermeld dat ‘het programma mede mogelijk gemaakt werd dankzij een financiële bijdrage van…’. Vervolgens werd de merknaam van een vetarm, zouteloos en daardoor ook enorm smerig kaasje genoemd.

In goed overleg met de goedlachse vitaminepresentator Hans Schiffers besloot ik om elke dag aan het begin van mijn programma een eveneens zouteloos grapje over dat kaasje te maken. Na een week werd me door de boven mij gestelden ten sterkste ontraden om nog langer de naam van die baggerkaas in de mond te nemen. De kaasmaker was ontstemd. Nooit eerder had wie dan ook enige druk op me uitgeoefend om over wat dan ook mijn mond te houden. Anders dan ik tot dat moment geloofde bleek programma-inhoud gestuurd te kunnen worden door een adverteerder. Op de publieke omroep, hè! Sindsdien ben ik een groot voorstander van een reclamevrije publieke omroep. Zodat de AVRO weer gewoon van haar betalende leden is, en de EO weer vooreerst aan de schepper behoort.

Als dat zou betekenen dat ik jaarlijks een op draagkracht gebaseerd extra bedragje moet ophoesten: graag. Als het zou betekenen dat er een publiek net minder in de lucht gehouden kan worden: ook goed.

Dit voorval schoot me te beginnen toen ik vorige week maandag, net na de Ster om tien voor half negen, de eerste aflevering van de VPRO-serie ‘De slag om Nederland’ zag. Subliem!

Glashelder werd duidelijk gemaakt dat u – om te voorkomen dat het stadsbeeld wordt ontsierd – vergunningplichtig bent om een tuinhekje te plaatsen dat niet geheel aan de gemeentelijke tuinhekjesnormen voldoet. En dat de KPMG – zoals andere vermogende grootgebruikers van kantoorruimte – probleemloos een vers pand betrekken mag om het kantoorgebouw dat ze verlaten langzaam weg te laten rotten op de plek waar het staat. Ik kan niet wachten tot er in ‘De slag om Nederland’ duidelijk gemaakt wordt van wie de publieke omroep nou eigenlijk is.

Bron: De Nieuwe Utrechter

Related Images:

Woensdag nam mijn alleenstaande zwager al twee dagen de telefoon niet op en besloot ik om toch maar eens even bij hem langs te gaan. Hij was er niet. Zijn poes wel en die schreeuwde het uit van honger en dorst. De politie werd gebeld en die wist wel het een en ander. Wat precies? Dat kon over de telefoon niet verteld worden. De daarna gebelde huisarts wist wel onmiddellijk dat mijn zwager vijf dagen eerder in het ziekenhuis overleden was. Hoe laat hij stierf en ook waaraan, was administratief nog niet verwerkt.

De politieagent die na een half uur langskwam vertelde dat mijn zwager bewusteloos op straat gevonden was, door hem gereanimeerd werd en daarna naar het ziekenhuis was gebracht. Hij wist ook dat de begrafenis al van a tot z door de Sociale Dienst was geregeld. Na raadpleging van de burgerlijke stand, na bezoek van een andere politieagent aan de buren van mijn zwager en na overleg met de huisarts die het blijkbaar ontschoten was dat mijn neef ’contactpersoon’ was, werd namelijk de administratieve conclusie getrokken dat mijn zwager helemaal alleen op de wereld stond. Dat mijn zwager – die ook Henk heette – een opgeladen telefoontje bij zich droeg en dat je door twee keer op een knopje te drukken dan al precies weet wie hij allemaal wel eens belde, was over het hoofd gezien. Dat hij ook de sleutel van zijn woning op zak droeg en dat daarmee de voordeur van zijn flatje geopend had kunnen worden om vervolgens op het tafeltje in zijn keuken een adresboekje te vinden met daarin onder andere het telefoonnummer van zijn levende broer, nou ja daar was niet aan gedacht.

De Sociale Dienst had de begrafenis van mijn zwager gegund aan een begrafenisondernemer die een anonieme begrafenis georganiseerd had. Met als momentje van diepgang de voorlezing van het gedicht ‘De Onbekende Dode’ door de Utrechtse stadsdichter. Mijn neef en contactpersoon heeft hemel en aarde moeten bewegen om van de Sociale Dienst en de begrafenisondernemer toestemming te krijgen om mijn zwager, anders dan zij besloten hadden, in een net pak op te baren. En ook om hem, anders dan zij al besloten hadden, te laten cremeren. Mijn zwager was overigens in het bezit van een uitstekende uitvaartpolis. Die hem helaas niet verzekerde tegen ambtelijke stupiditeit en onbarmhartigheid.

Bron: De Nieuwe Utrechter

Related Images:

Een half jaartje terug maakte ik voor de regionale Utrechtse omroep een reportage over taakstraffen. Gewapend met een camerateam stond ik op een maandagochtend te wachten op de bus die een twintigtal personen afleverde op een door onkruid en kreupelhout overwoekerd fort, dat door de taakgestraften op orde geschoffeld moest gaan worden.

Bij de koffie met een roomboterkoekje werd om kwart over negen ’s ochtends schoffelinstructie gegeven door een beminnelijke, wat oudere taakstraf-opzichter, die de gestraften meedeelde dat er wèl geschoffeld moest worden, maar dat het schoffeltempo in goed vertrouwen aan de schoffelaars zou worden overgelaten! En ook dat bij slecht weer het schoffelen opgeschort zou worden tot het zonnetje weer door zou breken en dat er tijdens de regentijd in de kantine gekaart mocht worden. Na deze instructie besloten drie van de twintig gestraften hun straf niet te willen ondergaan omdat ze niet verwacht hadden om in de buitenlucht gestraft te worden met het verrichten van handenarbeid

Voor 12 uur ’s middags was het aantal veroordeelden dat de straf niet langer wenste te ondergaan tot vijf opgelopen en de taakstraf-hoofdopzichter sprak tegen mij het vermoeden uit dat ruim de helft van de schoffelaars, zoals altijd, voor het eind van de week zou afhaken. Gesprekjes met die afgehaakte schoffelaars leerden me dat ze niks te klagen hadden over werkdruk, de kwaliteit van de koffie en de omgangsvormen van mede-gestraften en toezichthouders maar dat ze boos waren omdat ze ‘slechts’ een taakstraf gekregen hadden en niet in de gevangenis mochten zitten. Het uitvoeren van een taakstraf was eenvoudigweg niet stoer in hun ogen en die van hun kameraden. Om die reden spraken ze de hoop uit in plaats van een weekje taakstraf een aantal weken in de gevangenis te mogen gaan doorbrengen.

Omdat met name recidive-snelheidsovertreders en mensen die met een slok op achter het stuur betrapt zijn, geneigd bleken hun straf met gepaste tegenzin uit te willen schoffelen, is taakstraf niet altijd zinloos. In vele andere gevallen? Ach, ik dank God op mijn blote knieën in de open lucht dat het mijn taak niet is om zinvolle straffen te bedenken.

Bron: De Nieuwe Utrechter

Related Images:

Gisteren kocht ik een boek, dat ik met rode oortjes en met aangename verbazing in een ruk uitlas. De schrijver heet Jan Henk van der Velden en het boek heet “Iedereen liegt, maar ik niet.” Het heeft als ondertitel “De waarheid over leugens.” Mooi gevonden! Nog mooier is dat de schrijver een zogenoemde liegladder met zeven treden bedacht en met voorbeelden uit de wetenschap, de reclame,de politiek, zijn eigen juridische praktijk maar vooral met voorbeelden uit onze alledaagse werkelijkheid volstrekt helder maakt dat iedereen dagelijks op de onderste 3 treden van die liegladder in wankel evenwicht staat te balanceren.

Soms liegen mensen met de beste bedoelingen voor een ander. “We gaan jouw verjaardag in alle rust lekker met zijn tweetjes vieren” werd op verzoek van de jarige ik plechtig beloofd door mijn vrouw die ondertussen bezig was een massale surpriseparty te organiseren.

Soms liegen we ook met de beste bedoelingen voor onszelf. Om mijn privacy te bewaren beweerde ik pas: “Heerlijk weekend achter de rug!” Waarom zou ik tenslotte aan een vage collega uitleggen dat ik dat hele weekend met mijn vrouw heb lopen ruziën omdat ze een surprise party voor me georganiseerd had. “Dat had je echt niet moeten doen!” loog ik met een stalen gezicht op dat feest tegen een vriend die mij een peperdure eerste druk van een zeldzaam boek schonk waar ik dolblij mee was, maar ik wou niet hebberig overkomen: “Dat had je nou echt niet hoeven doen!”

Veel leugens vinden wij allemaal acceptabel. Denk aan de grote Sinterklaasleugen of de leugen van de huizenkoper die net doet alsof een woning hem niet zo bevalt om de koopprijs naar beneden te krijgen. Andere leugens vinden we verachtelijk en die staan op de bovenste trede van die liegladder. Ik heb “Iedereen liegt, maar ik niet” in een ruk uitgelezen vertelde ik zojuist. Niet waar, want ik heb er twee dagen over gedaan. Maar deze leugenachtige overdrijving is een algemeen geaccepteerde als ik u ermee duidelijk wilde maken dat het boek goed is geschreven, makkelijk wegleest en uw zelfbeeld bijstelt. Het was dus een leugentje, maar om uw bestwil.

Henk.

‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/sgsw0n

Related Images:

Ik ben Sinterklaas niet. Wie dat dan wel is? De enige echte natuurlijk! Om maar eens met een chocolademelkslogan troebele duidelijkheid te scheppen. Sinterklaas is eigenlijk net een Rolex horloge in de zin dat er veel meer vervalsingen dan echte van in omloop zijn. De illegale Sinterklaaskopieën worden noch door de Stichting Brein ontmaskerd, terwijl de politiek in de breedste zin van het woord zich aan Sinterklaasklonen de handen ook al niet durft te branden. In zo’n valse wereld wil ik nu ook even voor Sinterklaasje spelen en alle autobezitters een klein tijdscadeautje schenken.

Automobilisten moeten wel eens parkeren en de nieuwste generatie parkeerbonnetjesautomaten vragen aan de bestuurder om het kenteken van het voertuig in te tikken. Als je het kenteken niet paraat hebt of je drukt op een verkeerd plekje op het scherm, of het toetsenbord van de parkeercomputer weigert de cijfers 0 tot 9 te accepteren, stuk voor stuk verschijnselen die dagelijks door duizenden parkeerders ervaren worden, dan sta je zomaar 5 minuten bij zo’n apparaat te klooien. Of een half uurtje als je de pech hebt 5 wachtende voor je te treffen. Nu het tijdscadeau! U hoeft uw kenteken helemaal niet in te tikken om een parkeerbewijs te bemachtigen. Als om dat kenteken gevraagd wordt, tik dan uitsluitend een A in en je kunt direct verder gaan met betalen. Dat scheelt u zeeën van tijd en ergernis. De reden waarom de mogelijkheid tot Anoniem Parkeren, zo heet dat in parkeerkringen officieel, nooit bij de instructies op parkeerautomaten vermeld wordt, illustreert terloops de publieksonvriendelijkheid van lokale overheden. Parkeerwachters kunnen namelijk door het scannen van uw volledige kenteken veel sneller controles uitoefenen dan steeds maar door voorruiten te moeten koekeloeren waarachter het parkeerbonnetje ergens op een dashboard ligt. Bovendien kunnen de anonieme parkeerders hun bonnetje wel doorgeven aan automobilisten als ze voor meer tijd betaald hebben dan ze gebruikten, wat parkeerders die hun hele kenteken invulden niet kunnen. Om het parkeerwachters makkelijker te maken veel bekeuringen uit te kunnen schrijven en om sommige parkeertijd dubbel te kunnen verkopen, mag u, en dat is dus bewust beleid, onnodig lang bezig zijn om aan een parkeerkaartje te komen. Maar dat hoeft dus helemaal niet als u de A op het toetsenbord weet te vinden. Graag gedaan!

Henk

‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/sgnTDz

Related Images:

Onlangs logeerde ik in een hotel met een zwembad, een sauna en met de mogelijkheid om van een gecertificeerd therapeute in een strak sluitend zusterspakje een behandeling te krijgen waar ik, in zijn algemeenheid, ingelukkig van zou worden. Ze was bereid en in staat aromatherapie te verzorgen, waarvan ik geestelijk nog evenwichtiger zou worden dan ik van huis uit toch al ben dankzij de inwerking van verschillende organische geurstoffen die via de neus het geestelijk evenwichtsorgaan in de hersenen direct zouden stimuleren. Het grootse algemene gevoel van gelukzaligheid zou ik echter kunnen bereiken als ik plat op mijn buik ging liggen en zij op mijn blote rug verschillende soorten speciaal geselecteerde biologische honingen zou aanbrengen, uitsmeren en laten inwerken.

Ik herinnerde me Koot en Bie die tientallen jaren geleden op de televisie, evident vermond als oplichters, zoetstoftherapie gaven die gebaseerd was op de heilzame werking van aardbeienjam, bruine suiker en rinse appelstroop. En ik besefte dat hun bijtende satire blijkbaar in dure hotels alledaagse werkelijkheid geworden was.

Ooit bedachten deze uitmuntende satirici een politieke beweging onder leiding van de heren Jacobse en van Es. Mede dankzij de briljante slogan “geen gezeik iedereen rijk”, werd het gedachtegoed van deze charlatans door velen zo serieus opgevat dat Koot en Bie zich moreel gedwongen voelden hun fictieve politici fictief de dood te laten vinden tijdens een staatsgreep.

Vorige week werd het plan gelanceerd om middels een mobiele euthanasie-unit mensen die hun leven willen beëindigen daarin bij te staan. Opnieuw moest ik aan Koot en Bie denken die
decennia geleden ‘de euthanasie man’ lanceerden. Die ging gewapend met een doosje gifpillen als ware het een verkoper van stofzuigers langs de deuren om aan oma te vragen of het voor opa deze week nou eens niet ‘de hoogste tijd’ zou zijn.

Wim de Bie is vorige week benoemd tot buitengewoon Hoogleraar Satire aan de universiteit van Tilburg. Daar kun je lacherig over doen, maar gezien de maatschappelijke voorbeeldfunctie van het soort humor waar hij al een lang leven in uitblinkt ben ik de laatste om zijn benoeming niet buitengewoon serieus te nemen.

Henk

‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/tJ8yCU

Related Images:

In mijn belevingswereld is een held iemand die met gevaar voor eigen leven een hulpeloze baby, met wieg en al, uit een brandend huis redt. Of iemand die goed op de hoogte is van de recente gebeurtenissen en alsnog besluit een grapje over een Mohammedaanse Heilige te tekenen. ‘Een held is iemand die straffeloos onvoorzichtig is geweest’ schreef Willem Frederik Hermans ooit eens op. Toen de Hema dan ook liet weten op zoek te zijn naar een nieuwe Hemaheld, vermoedde ik dat voor een filiaal in een gewelddadige wijk gezocht werd naar een medewerker die bereid is om op de afdeling fijne vleeswaren elk onsje dungesneden beenham met zijn leven tegen hamdieven te beschermen. Ik zat er weer eens helemaal naast. Een Hemaheld, wel een lekker bekkend woord trouwens, Hemaheld. Nou ja, zo’n held blijkt een uitsluitend bij de Hema verkrijgbaar product te zijn. En niet zomaar ‘een product’ zoals een Hema spaarlamp of een Hema onderbroek, maar een product dat niet aan te slepen is; een omzet
maker, een winstverdubbelaar! U mag dan, sterker nog u moet dan volgens Hema woordvoerster Inge van Baarsen, concreet denken aan Fluitketel Le Lapin , Taartplateau Tast-Toe, het luierpakje van Jip en Janneke en natuurlijk aan de befaamde Hema rookworst. Die rookworst is dus ineens geen worst meer maar ‘een held’. Ik nam de proef op de som en vroeg bij de snackcounter van de Hema ‘een halve held met mosterd’. Helaas, bleek het jubelende middenstandersjargon van de Hema- communicatie afdeling nog niet tot op de werkvloer ingedaald te zijn. De worstverkoopster keek me namelijk aan met een blik alsof er een kannibaal voor haar neus stond die uit een gesloten inrichting had weten te ontsnappen.
De Hema heeft elke Nederlander uitgedaagd om een nieuwe Hemaheld
te bedenken. In gewoon Nederlands. Of u zo vriendelijk wilt zijn om in uw vrije tijd ,als ware het een vorm van ontwikkelingshulp, te helpen de winstcifers van de Hema te vergroten.
Over een passende beloning wordt overwegend gezwegen. En dat is dan weer zoals dat vaak met zo’n schorre stem in Hema reclamespotjes verwoord wordt: “Echt Hema!!”

Henk

‘Geen zin om te lezen, luisteren kan ook’
http://bit.ly/sgNvrc

Related Images:

Op zaterdag 8 oktober 2011 speelt Henk Westbroek zijn theatervoorstelling ‘Bingo!’ in Theater ‘t Onderdak te Sassenheim (locatie: J.P. Gouverneurlaan 40A in Sassenheim). Deze voorstelling start om 20.15.

Meer informatie op www.hetonderdak.nl

Ga je naar deze voorstelling of ben je er geweest? Laat hieronder je reactie, foto’s en filmpjes achter! mailen naar info@henkwestbroek.com kan natuurlijk ook.

Related Images:

Jan Smit heeft een cover opgenomen van ‘Zelfs je naam is mooi’ van Henk Westbroek. Op de nieuwe single ‘Hou je dan nog steeds van mij’ van Jan Smit zingt hij de grootste (solo) hit van Henk.

Related Images:

Bekende Nederlanders presenteren komende vrijdag de programma’s op 100% NL vanwege het vijfjarig bestaan van de zender. Ook Henk Westbroek doet mee aan de estafette uitzending en laat zijn favoriete Nederlandse nummers horen.

Andere BN’ers zijn: Albert Verlinde, Robert ten Brink, Jan Smit, Xander de Buisonjé, JURK!, Quinty Trustfull, Gerard Joling en Ferry Symogyi.

Related Images: