Als de Utrechters in vrijheid een burgemeester mochten kiezen, zouden Henk Westbroek en Rita Verdonk de hoogste ogen gooien.

Dat blijkt uit een enquête van bureau Tangram onder ruim 350 inwoners.

Gevraagd naar hun gedroomde kandidaat noemt een op de vijf ondervraagden Henk Westbroek. Rita Verdonk is met vier procent op afstand tweede.

Als namen worden voorgelegd, scoort Verdonk het hoogst (34 procent) en is Paul Rosenmöller goede tweede (19 procent). Daarna volgen Hans Spekman (18 procent) en Agnes Kant (13 procent).

De uitslag is voor Henk Westbroek reden opnieuw te solliciteren bij commissaris van de koningin Robbertsen. ,,Het idee dat ik de gedroomde burgemeester ben had ik zelf ook, maar ik heb er niets van te vinden, want ik ben niet de droomkandidaat van Robbertsen,’’ aldus Westbroek.

Ook Verdonk is verguld met de steun onder de Utrechters. ,,Dat is een eer. Utrecht is toch mijn eigen stadje,’’ zegt Verdonk. Spijt dat ze niet op de burgemeesterspost heeft gesolliciteerd, heeft ze niet.

Hoewel Utrechters in meerderheid het referendum een goed idee vinden, zijn ze het geloof in de volksraadpleging over de burgemeester kwijt. Twee op de drie geënquêteerden is niet tevreden over de keuze die de gemeenteraad presenteert. De inwoners kunnen op 10 oktober kiezen tussen Aleid Wolfsen (PvdA, man) en Ralph Pans (PvdA, man).

Iets minder dan een kwart spreekt van doorgestoken kaart. Veertig procent van de Utrechters die zeggen ontevreden te zijn, wil niet kiezen uit twee kandidaten van één politieke partij.

Deze week werd duidelijk dat de landelijke partijen hebben onderhandeld over de burgemeestersposten van Rotterdam, Den Haag en Utrecht. Zo zou Utrecht voor de PvdA zijn. Pans vertelde ook dat hij door de partij was gevraagd. Hij zou er niet van wakker liggen als hij het niet zou worden.

Bron: Algemeen Dagblad / Ineke Inklaar en Hans-Paul Andriessen

Related Images:

Als ik een stapeltje vuile onderbroeken in de wasmachine stop dan komen ze er allemaal schoongewassen weer uit. Niet altijd met delfde kleur, maar er is er nog nooit een in de wasmachine verloren gegaan. Bij sokken leek dat niet het geval te zijn. Jarenlang geloofde ik een beetje dat elke wasmachine stiekem uitgerust was met een sokkenverdwijnfunctie. De consumentenbond ontkent het bestaan daarvan echter stellig, en welk belang zou die club er bij hebben om mensen op sokkengebied voor te liegen? Geen enkele! Dus ik geloof ze. De sokken waarvan het broertje of zusje op een onverklaarbare manier verdwenen is – ontvoering? spontane onthechting? – wie het weet mag het zeggen ! – bewaar ik keurig in een apart laatje. Als ik vermoed een saaie bijeenkomt te gaan bijwonen trek ik wel eens met opzet 2 verschillende sokken aan. Als iemand dan eindeloos aan het uitleggen gaat dat het leven zo zijn onbegrijpelijke momenten kent, laat ik spontaan zien dat ik twee verweesde sokken draag. Het is me nog nooit overkomen dat ik vervolgens een sokkengesprek met iemand voerde die ook niet vele exemplaren op een raadselachtige manier verloren was.

Vorige week liep ik in Rotterdam een ontwerpster van internetsites tegen het lijf die me vertelde dat ze voor een Engelse opdrachtgever een homoseksuele datingsite aan het maken was. Die gaat ‘ Odd Socks ‘ heten. Het idee is dat mensen die om een date verlegen zitten foto’s van hun partnerloze sokken op die site gaan zetten en dat de computer daar dan weer complete sokkenpaartjes van maakt. Als ik me goed herinner is het aan het eind van de rit de bedoeling dat twee wildvreemde homo’s dan ergens afspreken waarbij ze als dentificatiebewijs elk de helft van een paar sokken bij zich hebben. Als ik een Engelse Homo was zou ik op een makkelijker manier aan een date kunnen komen , maar ik ben niet eens Engels dus ik heb makkelijk praten.

Naar aanleiding van deze ontmoeting begon ik thuis na te denken, zeg maar gerust te tobben over het alomtegenwoordige ‘ Grote Sokkenraadsel ‘. Nadat ik vanmorgen beredeneerd had dat de opwarming van de aarde daar bij wijze van uitzondering niks mee te maken kan hebben, ging ik met de hond wandelen. Die poepte zomaar een hele sok uit. Deze gebeurtenis verklaarde met terugwerkende kracht een hoop. Maar niet hoe sokken in mijn hondloze levensperiode wisten te ontsnappen.

Groet,

Henk

Related Images:

Je ziet een kleurenfoto van een geparkeerde auto. Op de stoep ligt , naast die auto, een vrolijk kijkende jongeman met een korte broek aan. Op een van zijn benen is met een rode viltstift een streepje getrokken ter lengte van een lucifer.
Het onderschrift bij de foto verklapt dat onze lachebek bij het verlaten van de auto zijn evenwicht verloor met als tragisch gevolg dat hij nu een klein beensneetje heeft.

Wat behoor je in deze crisissituatie te doen?
1. Uit de verbanddoos in de auto een pleistertje pakken en opplakken?
2. Het verkeer regelen?
3. Bij dichtstbijzijnde EHBO hulppost om medische hulp vragen?

Op een internetsite had mijn dochter de foto weten te vinden en ze bezwoer me dat het
deze foto met deze meerkeuzevraag was die ervoor gezorgd had dat ze 1 fout teveel maakte bij het theoretische gedeelte van haar rijexamen.

” Welk antwoord zou jij gegeven hebben pa? ” zei ze op een toon waaruit ik verstond dat ze op zoek was naar iemand die dezelfde stommiteit begaan zou hebben als zij. Ze had overduidelijk examenverdriet dus als vaderlijk opkikkertje koos ik voor het meest krankzinnige antwoord.

Dat bleek het goede. Mijn dochter die niet kon weten dat ik mijn uiterste best gedaan had om iets stompzinnigs te zeggen, schoot gelijk in de verdediging en zei: ” Het is toch bespottelijk pa, om iemand met een klein sneetje in zijn been op de grond te laten liggen, hem je autosleutels in zijn hand te duwen, te zeggen dat hij zelf maar even naar de kofferbak moet strompelen omdat daar de verbanddoos in ligt, om dan – hoe bedenk je het – op zoek te gaan naar een EHBO hulppost! Daar zijn er in Nederland volgens mij nog geen 3 van! ”

“Dat weet je niet,” zei ik. ” Ik geef ruiterlijk toe dat ik er zelfs in onze eigen stad geen een zou weten te vinden, maar als ik het aan mijn Tom Tom zou vragen dan zouden er best eens veel meer EHBO hulpposten ten behoeve van kleine medische ongemakken kunnen bestaan dan je zou vermoeden!” Mijn dochter keek me vernietigend aan en zei: ” Ja, plaag me maar! Voor mij is dertig Euro verspild examengeld toevallig wel net zo veel als ik op mijn vrije zaterdag bijverdien!” ” Dan krijg je het herexamen van mij! ” zei ik. Als doekje voor het bloeden.

Groet,

Henk

Related Images:

Op het toelatingsexamen voor de middelbare school haalde ik voor geschiedenis een mager zesje. ” Werd het ineens helemaal zwart voor je ogen, of zo? ” vroeg mijn vader. Ik bekende dat ik de belangrijkste vraag niet wist: schrijf twee coupletten van het Nederlandse Volkslied op. ” Nou ja, wees maar blij dat ze ook niet om de namen van de laatste vijf Pausen vroegen,” zei pa.

De tekst van het Wilhelmus zocht ik op en na zorgvuldige bestudering vermoedde ik dat ik een leuker rijmpje kon maken. De kans om dat te doen kreeg ik vorige week. Een mevrouw van de firma Endemol belde om te vertellen dat haar firma voor de Vpro televisie het programma produceerde waarin zeven Gloednieuwe Nederlandse Volksliederen geopenbaard zouden worden. En of ik een Volksliedtekst zou willen schrijven. Gevuld met ‘ Eigentijds Nederlanderschap ‘. ” Moet het ook rijmen? ” vroeg ik. ” En zijn zeven Nieuwe Volksliederen niet een beetje teveel van goede? ” Het hoefde niet te rijmen en zeven was precies genoeg om een drietal Volksliedkenners de kans te geven de beste er uit te pikken . ” Staat Henk-Jan Smits dan tegenwoordig bij de Vpro onder contract? ” vroeg ik. ” En met welk volksliedbudget mag ik aan gelijk de slag gaan? ” Op de eerste vraag werd nogal ontwijkend gereageerd maar het antwoord op de tweede was op een vage manier helder: er was een minimale onkostenvergoeding beschikbaar. Maar er zou wel een clip van gemaakt worden, het zou goed voor mijn goede naam zijn en het was niet te vergeten .voor de Vpro!

Met dat laatste argument in mijn achterhoofd belde ik Henk Temming die niet alleen een begaafd liedjesbakker is, maar ook de Vpro gids heeft. Dat Temming precies weet waar de Henk- Jan Smitsen muzikaal gevoelig voor zijn leek me ook geen kwaad te kunnen. ” Henk, zullen we voor de kat zijn viool meedoen aan de Vpro Volksliederenwedstrijd, ” vroeg ik.
” Graag!” zei Henk. ” Op voorwaarde dat jouw tekst wat korter wordt dan die van het Wilhelmus.”

Gisteren bleek dat Henk en ik op 6 September op vakantie zijn en dat Endemol uitsluitend die dag de ” making of ” kan filmen. ” Nu zijn we natuurlijk gedwongen om twee andere schrijvers te vragen, ” zei de mevrouw van Endemol. ” Dat lijkt me logisch!” zei ik. En dacht, weer een Volksliedexamen niet gehaald!

Groet,

Henk

Related Images:

De jongensdroom van Henk Westbroek ligt aan diggelen. Hij is afgevallen in de race om het burgemeesterschap van Utrecht.

,,Onfatsoenlijk. De ene dag ben je geschikt en de andere dag ineens niet meer,’’ zegt Westbroek. ,,Of de commissaris moet een blackout hebben gehad, maar die indruk maakte hij absoluut niet.’’

Westbroek kreeg gisteren een briefje van commissaris van de koningin Robbertsen onder ogen dat hij toch niet tot de kandidaten behoort die zijn doorverwezen naar de tweede ronde, de gesprekken met de vertrouwenscommissie.

De zanger en medeoprichter van Leefbaar Utrecht voelt zich bij de neus genomen door de commissaris, met wie hij vorige week nog een ’prettig’ sollicitatiegesprek voerde.

,,Robbertsen zei me toen dat ik door was,’’ zegt Westbroek in een reactie. ,,Nu schrijft hij dat hij daarop terugkomt. Na rijp beraad en in overleg met de vertrouwenscommissie, heb ik besloten u niet in mijn selectie op te nemen, omdat anderen meer aan het profiel kunnen voldoen.’’

Westbroek vermoedt dat de vertrouwenscommissie bang voor hem is en niet met hem wil praten. Die commissie zou het ’vuile werk’ (het afserveren van Westbroek – red.) aan de commissaris hebben overgelaten. Robbertsen wil niet reageren.

Een andere Utrechter, Broos Schnetz, doet nog volop mee. De mede-oprichter van Leefbaar Utrecht is een van de, naar verluidt, zeven kandidaten, die gisteren en eergisteren een gesprek hebben gehad met de vertrouwenscommissie.

Deze commissie, die onder meer bestaat uit de voorzitters van de raadsfracties, maakt rond 10 september de keus welke twee kandidaten gaan uitmaken wie de opvolger van Annie Brouwer wordt. In de komende week worden met de drie of vier beste kandidaten nog vervolggesprekken gevoerd.

Westbroek zegt dat hij nu campagne gaat voeren voor Broos Schnetz. Maar de kans dat zijn vriend het redt, acht hij ook klein. ,,PvdA’er Hans Alders wordt het, dat weet toch iedereen. Doorgestoken kaart.’’

Schnetz is minder somber. ,,Ik heb een goed gevoel over het gesprek dat ik had met de commissie.’’

Bron: Algemeen Dagblad / Hans-Paul Andriessen

Related Images:

Je bent in een ver buitenland. Helemaal alleen. Om te werken. Om 8 uur ‘s morgens een informatief overlegontbijt over het nut van onderlinge betrekkingen. Om elf uur een lezing in een taal die je niet verstaat. De tolk inspireert je tot de overweging dat forse subsidie op tolkenopleidingen het wederzijds begrip tussen mensen zou kunnen bevorderen. Telefoontje naar huis. Vriendin neemt niet op. Om 12 uur een informele warme lunch. Rechts naast je een ambtenaar die op zijn ambtenaars ambtenarenmoppen vertelt. Links naast je een medemens die eet op een manier die je in staat stelt al haar vullingen te tellen. Ze inspireert je tot de gedachte dat kauwen met open mond wettelijk verboden zou moeten worden. Om half 3 neemt ze de telefoon nog niet op. Om 3 uur een diashow die duidelijk maakt dat er vooruitgang geboekt is, maar dat er meer vooruitgang geboekt was als alles meegezeten had. Om half zes een lopend buffet verzorgd door een volksdansgezelschap in klederdracht.

Gegrilde schapenballen blijken verrassend lekker te zijn en inspireren je tot het voornemen thuis ook eens een gewaagde barbecue te organiseren. Ze blijft de telefoon niet opnemen. Zou ze geen beltegoed meer hebben? Nog steeds boos zijn omdat ze niet mee mocht? Een anonieme minnaar hebben? Om 9 uur begint de receptie op de ambassade. Dodelijk saai! Alleen maar vruchtensap en mineraalwater. Op het toilet bedenk je dat je vroeger schijt aan dit soort formele plichtplegingen had. Dit inspireert je tot de gedachte dat tegenwoordig best weer een beetje net al als vroeger zou mogen worden. Ze heeft nu godbetere het antwoordapparaat aangezet. Kijkt ze naar een herhaling van een herhaling van inspecteur Morse? Zou ze vroeg naar bed zijn? Liggen vingeren terwijl ze aan jou denkt? Je beseft dat je al 3 jaar niet vreemd bent gegaan. Dit inspireert je tot het voornemen dat het geen 4 jaar moet worden.
In een hoekje met een glas druivensap observeer je een paar vermoedelijk goedgebouwde dames waarvan alleen de ogen zichtbaar zijn. Dit inspireert je tot het besef dat het ergens ook wel bloedgeil is als er nergens een millimeter vrouwenvlees te zien valt. Zou het waar zijn dat ze wel gewoon sexy lingerie dragen? Je zet je telefoon uit, je neemt een sapslok , je loopt naar die met de sprekendste ogen toe en zegt met je zwoelste stem: ” You look sensational tonight! ”

Groet,

Henk

Related Images:

Er komt steeds meer nieuws los rond het nieuwe album Zuigwortel van Henk Westbroek en Henk Temming. Er komt een single uit met de titel ‘Bang’.

Related Images:

Mijn vriendin heeft alles al. Een leuke betrekking, een prettig figuur, een kop vol verstand, 60 paar schoenen, een aangename dochter, een paar honderd kookboeken, een pittig autootje en natuurlijk niet te vergeten: mij. Als ze jarig dreigt te worden en ik alvast voorzichtig informeer welke kant ik op zou moeten denken om haar op de feestdag iets uit te laten pakken dat een blijdschapjubel veroorzaakt, krijg ik steevast het antwoord: ” Geen flauw idee.”
Als gevolg van een kleine medische ingreep ben ik niet meer in staat haar een tweede dochter te schenken dus als alternatief daarvoor ben ik onder ander uitgekomen op een antiquarisch kookboek, een tekening van Salvador Dali en een zelfgeschreven liefdesliedje. De recepten uit het kookboek bleken weerzinwekkend te zijn, de tekening was zo vervalst dat een bezoekende Dali kenner voorstelde er de open haard mee aan te steken en aan dat liedje heb ik zelf eigenlijk nog veel meer plezier beleefd dan mijn vriendin.

Vorig jaar besloot ik op kosten noch op moeite te besparen om tot een verrassend geschenk te komen. Het toeval wilde dat ik cadeauadvies inwon bij een collega zanger die wist van het bestaan van  ” een cadeau adviseur “. Na een geschenkgesprek van een half uur, kreeg ik van deze cadeaudeskundige schriftelijk het advies om te kiezen voor een exclusief ontworpen lingeriesetje in de kleuren rood en zwart. Ook de rekening van 400 Euro vond ik nogal een tegenvaller.

Een paar dagen later kwam topkok Pierre Wind bij ons eten en die ontstak bij het proeven van het toetje – een klassieke Engelse trifle – in Windiaanse lyriek die door mijn vriendin getemperd werd door er op te wijzen dat de glazen schaal waarin het toetje werd opgediend afbreuk deed aan de schoonheid van het gerecht. Ik gelijk midden in de nacht op Marktplaats zoeken naar een smaakvolle glazen schaal en die vond ik. Voor 50 Euro. Een dag voor haar verjaardag werd de schaal mooi verpakt bezorgd en er zat een vriendelijk persoonlijk briefje bij van de verkoper. Dat bleek  Lennaert Booy te zijn.  Dat lieve Lennaert voor die paar centen helemaal de moeite neemt om zo’n boventallige schaal te fotograferen, op marktplaats te zetten,  te verpakken, naar het postkantoor te lopen: die Lennaert let wel verdomd goed op de kleintjes, dacht ik. Logisch bij nader inzien, want minister Koenders let voor hem wel op het grote geld.

Groet,

Henk

Related Images:

Twee jaar geleden werd me gevraagd of ik gast wilde zijn in het televisieprogramma van de helderziende Char. Telefonisch werd me verzekerd dat Char in staat was gesprekken met overledenen te voeren en dat het daarom verstandig zou zijn om alvast na te denken over de vragen die ik – via haar – aan doden zou willen stellen.

Ik ben geadopteerd en weet van mijn natuurlijke vader alleen maar dat hij niet langer in het land van de levenden vertoeft. Daarom stelde ik de producer van het programma voor dat Char mijn onbekende vader op zou roepen, naar zijn naam zou vragen, en ook naar wat hij – naast het verwekken van mijn broer en mij – zoal in zijn leven had uitgespookt.
Ik kreeg een dag later te horen dat Char daartoe niet bij machte was. Ze kon wel veel, maar niet alles verklapte haar assistente. En ook dat Char me wel dolgraag zou willen vertellen welke mensen in mijn leven van groot belang geweest zijn. ” Daar heb ik Char niet voor nodig,” zei ik, ” want dat weet ik zelf natuurlijk ook wel! Zou ze in plaats daarvan niet aan mijn dode moeder kunnen vragen of ze in de hemel ook eens per week kroketten draait? En of God er wel eens eentje geproefd heeft? ” Deze vragen bleken niet in de opzet van het programma te passen. ” Dan zie ik ter plekke wel waar Char mee komt,” zei ik. ” Maar het is wel een gemiste kans, want krokettenliefhebbers waren zowat bereid een moord voor haar geheime recept te plegen. En als ik dat via Char alsnog had bemachtigd, zou ik er zo een  krokettenlijn mee opgezet hebben.”

Op weg naar de studio kreeg ik bij een pompstation een aanrijding met een stilstaande benzinepomp waardoor ik een half uurtje te laat kwam. Tegen de assitente die me opving jokte ik dat ik kleine autopech gekregen had. ” Volgende week moet ik toch echt eens andere kopen,”  zei ik. Het eerste dat Char  me een kwartier later openbaarde was dat ik juist deze dag in mijn hoofd besloten had een nieuwe auto te kopen. De ander weetjes had ze van een internetsite gehaald waarop nogal wat te lezen valt waar weinig van klopt. Deze week las ik dat elke derde Nederlander oprecht gelooft dat Char met doden kan praten. Ik ben ook een geloofsafvallige besefte ik toen.

Groet,

Henk

Related Images:

In allebei de Nederlandstalige reisgidsen over Roemenie stond dat er over de Roemeense Keuken grote vooroordelen bestaan. Na in dit land zestien keer warm te hebben gegeten verzeker ik je : die vooroordelen  kloppen stuk voor stuk.
Na zeven warme maaltijden in de betere restaurants –  dat zijn die waar het duurste hoofdgerecht zeker zes Euro kost –  trokken mijn reisgenoot en ik de conclusie dat de smaak van de smerigste vliegtuigmaaltijd die we ooit voorgeschoteld kregen, nog niet geëvenaard was. We besloten om dan ook maar eens te bestellen wat we het meest op andermans bord zagen liggen: een borstvormige bol gekookt maïsmeel – cup c  – waarboven een zachtgekookt ei leek te zijn uitgeknepen. Zo smaakt het ook.

Met de soepen die we vervolgens gingen eten – ondanks het feit dat de reisgidsen adviseerden ze om redenen van onvermijdelijke buikloop als de pest te vermijden – bleek niks mis te zijn. De penssoep is een geval apart en echt wel even wennen, maar ze went verrassend snel in Roemeense eetomstandigheden. Je krijgt er steevast een homp brood bij met mooie lichtgroene schimmelspikkeltjes. In de restaurants is het helaas, zoals vele niet mis te begrijpen verbodsborden aangeven, ten strengste verboden te roken. Gelukkig staat er wel op elke tafel een asbak die gewoon gebruikt mag worden. Over de bediening in de grootstedelijke eetgelegenheden kan ik kort zijn: een doodenkele keer is die bijna net zo vriendelijk als in het doorsnee trendy Amsterdamse eethuis.

In de dorpse eetschuren kunnen mensen met een aangeboren voorliefde voor zure salades redelijk terecht; eersteklas  augurken! In de dressings op de tomaten zitten wel weer vaak zwarte minikorreltjes die niet naar peper smaken, maar naar iets dat in West-Europa blijkbaar al tientallen jaren radicaal is verboden. De Roemeense wijn komt in drie kleuren maar altijd in twee uitgesproken smaken; mierzoet of mierzuur. Uitsluitend in het laatste geval krijg je er mondblaren van. Niet Roemeense wijnen bestaan overal op de wereld, behalve in Roemenie. Er wordt daarom overwegend pils gedronken die beter smaakt dan de Nederlandse. Aan de voet van het kasteel dat schrijver Bram Stoker inspireerde tot het schrijven van zijn meesterwerk, viel het kwartje. Bram was een lekkerbek die al een maand lang Roemeens eten achter de rug had. Dan kom je als vanzelf op het idee om een held te bedenken die alleen maar kan leven op een dieet van zuiver bloed: Dracula!

Groet,

Henk

Related Images: